04-12-05

Fantastisch gewoon

Normaal betekent het feit dat ik lange tijd niets van mij laat horen dat het niet goed gaat, maar dat was deze week niet het geval.  Integendeel. 
Maandag heb ik 10 minuten gewerkt na vier dagen (donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag) niets te doen.  Slecht, ik weet het.  En het ergste was dat het niet eens echte vakantie was, want ik wou wel werken en voelde mij dan ook schuldig omdat het niet ging. 
Dinsdag zou ik 4u werken voor mijn thesis, maar dat is dus niet doorgegaan omdat ik moest werken voor mijn studentenjob.  Dus heb ik zaterdag en dinsdag omgeruild, geen probleem. 
Woensdag heb ik 1u gewerkt terwijl ik er 2 gepland had, maar dat heb ik donderdag ingehaald.  Donderdag heb ik namelijk 3u gewerkt!  Vrijdag heb ik ook mijn aantal uur gewerkt (4), maar dat ging redelijk moeizaam aangezien ik nogal moe was.  Ik heb niet gewerkt voor de lerarenopleiding, maar de Marouzeau is wel gedaan, dus daar moet ik nooit meer inkijken!  Ik kon niet werken voor de lerarenopleiding omdat ik Word niet kon openen op mijn laptop.  Probleem, dus, ik kon niets doen.  Maar ik heb voor iets anders gewerkt, dus die tijd is niet verloren gegaan. 
Zaterdag, gisteren, heb ik 's morgens (door mijn eigen lompheid) mijn duim verstuikt.  Resultaat: ik kan niet schrijven (rechterduim) en ik kon niet op mijn laptop werken (Word ed werkt niet), dus ik kon niets doen.  Dus heb ik vrijaf genomen.  Uit overmacht. 
Al bij al vind ik dat ik het goed gedaan heb deze week.  Ik heb al drie pagina's geschreven (letterlijk, ik schrijf het op papier omdat ik dan makkelijker kan beginnen) en ik heb mijn aantal uren gewerkt, buiten die 4u die ik niet kon werken gisteren, maar daar kon ik niets aan doen. 
Ik ben dus verschrikkelijk trots op mijzelf en ik hoop dat ik morgen kan schrijven, anders kan ik weer niets doen en daar heb ik helemaal geen zin in.  Ik ben begonnen, nu wil ik echt voortwerken! 

19:45 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |