15-01-06

Examens (maar zonder stress)

Lang geleden, ik weet het. Ik was ook niet zo goed bezig, dat geef ik grif toe.

De laatste week voor de kersvakantie (correctie: wintervakantie ) moest ik op dinsdag een taak afgeven, en daarna heb ik niets meer gedaan, ik was gewoon op.

De eerste week van de wintervakantie was mijn vrije week, maar echt uitrusten heb ik niet kunnen doen (ze zijn aan het verbouwen bij mij thuis), dus ik was nog altijd op.

De tweede week heb ik weer bijna niets gedaan, ik kon het gewoon niet opbrengen. Maar op 2 januari heb ik wel gewerkt voor mijn thesis, niet veel, maar ik heb toch gewerkt.

Deze week. Maandag heb ik niets gedaan, ik was nog altijd heel moe en ik dacht dat ik genoeg tijd ging hebben (was ik even mis), dus heb ik nog een dag vrijaf genomen. Dinsdag heb ik de hele dag geleerd (lees: samengevat), maar dat ging echt heel traag. Woensdag had ik migraine (ramp!) en dondervoormiddag ben ik in mijn bed blijven liggen omdat ik nog altijd hoofdpijn had. Maar donderdagnamiddag en -avond (!!!) heb ik dat ingehaald, dus heb ik ook een hele dag gewerkt. En het ging al veel beter vooruit (maar nog niet snel genoeg). Vrijdag heb ik ook een hele dag gewerkt, en zaterdag (gisteren) heb ik 4u gewerkt, wat neerkomt op bijna een hele dag (een hele dag is 6u). Vandaag ga ik ook nog 4u werken, ik wil mijn hele cursus aangeduid hebben, maar ik ga niet meer samenvatten, anders kom ik er niet.

Kort samengevat: deze week was een hele goede week (voor mijn doen). Ik ben echt heel trots op mijzelf. Da's een heel leuk gevoel, en ik wil dat gevoel behouden. Het is ook een heel leuk gevoel om 's avonds te gaan slapen en weten dat je geen tijd verprutst hebt. Ik hoop dat ik zo blijf voortdoen.

Het allerleukste is, dat ik geen stress heb. Ik heb al besloten dat ik geen leerkracht ga worden, om de volgende redenen:

1. Ik ben niet goed met kinderen, ik weet niet hoe ik mij moet gedragen.

2. Ik wil een job waarvoor ik na mijn uren niets meer moet doen, en in het onderwijs is dat dus NIET het geval!

3. De eerste jaren (volgens mijn docenten 5) zijn superstresserend, je verdrinkt in het werk, je moet overleven, ...  Ik sta nu al 5 jaar bijna constant onder druk (universiteit is echt niet om mee te lachen), ik kan daar niet zo goed tegen (migraine, slecht humeur, ...) en ik heb echt geen zin om nog 5 jaar onder druk te staan (en de druk van het lesgeven gaat nog zwaarder zijn).

4. Ik heb (hoogstwaarschijnlijk) fibromyalgie (spierziekte, levenslang en chronisch), waardoor ik geen 4u per dag (voltijdse) op mijn benen kan staan. En ik wil geen leerkracht zijn die constant achter zijn/haar bureau zit (dan heb je trouwen problemen met het activeren van je leerlingen en met het houden van orde, heb ik gisteren geleerd ). Dus zelfs als de vorige drie redenen er niet zouden zijn, zou ik nog geen leerkracht kunnen worden.

Waarom doe ik de examens toch nog mee? Wel, stel je voor dat mijn zin in lesgeven toch terugkomt en mijn fibromyalgie vermindert, dan moet ik enkel mijn stage nog doen. Stel je voor dat ik binnen vier jaar (of binnen 10, maar ik weet niet of de vrijstellingen dan nog gelden) echt wil gaan lesgeven, dan moet ik niet meer leren of zo. Daarom doe ik nu mijn examens mee, omdat je nooit weet wat er nog gaat gebeuren.

Maar omdat ik (momenteel?) geen leerkracht wil worden, is er geen druk. Het goede daaraan is, dat ik nu weet dat ik ook kan werken zonder druk. Dus nu kan ik mijzelf niet meer wijsmaken dat ik alleen maar kan presteren onder druk. Een hele stap vooruit!

 

P.S. Voor meer informatie over fibromyalgie, zie Google  Laat jullie niet afschrikken door de persoonlijke verhalen (ik weet dat ik er heel erg veel schrik door kreeg), ik heb het niet zo erg. Ik kan mijn benen nog gebruiken, ik heb wel pijn (bijna elke dag), maar niet de hele dag en niet onverdraagbaar (gewoon lastig).

14:21 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

*** Een aangename zondag 15 januari 2006 gewenst …..lg Tilly

Gepost door: Tilly | 15-01-06

De commentaren zijn gesloten.