20-02-06

Zij die lichtelijk panikeren, groeten u

Dit was een slechte dag en ik voel mij een beetje schuldig momenteel. Ik heb bitter weinig gedaan vandaag en ik heb mij dus (weer) niet aan mijn planning gehouden. Ik begin echt te panikeren, want de deadline komt dichterbij en ik moet nog heeeeeel veel doen.

Vorige week was een redelijk goede week, ik heb redelijk veel kunnen doen. Ik hoop dus dat ik mij herpak de volgende dagen.

Waarom heb ik vandaag niets gedaan? Ik had geen zin, eigenlijk. Ik heb gisteren geen rustdag gehad omdat ik iets moest afmaken voor mijn werk en ik denk dat ik die rustdag wel nodig heb. Dus eigenlijk heb ik die rustdag vandaag genomen.

Nou ja, eigenlijk was het geen rustdag, want ik heb geprobeerd te werken.

Op zo'n dagen wou ik dat ik niets voorhad.

17:47 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-02-06

Denken, denken, denken

Ik ben er bijna uit, denk ik: ik ga ermee stoppen, met die lerarenopleiding. Ik ga enkel nog Vakdidactiek vervolmaken (zoals mijn promotor dat zo mooi kan zeggen). Dan heb ik toch nog een beetje afwisseling :-)

Ik weet alleen nog niet of ik de goede beslissing zal nemen. Ik weet niet of ik niet gewoon stop om het mij gemakkelijker te maken. Of ik niet gewoon opgeef omdat ik zwak ben. Maar langs de andere kant heb ik heel veel moeite met dingen 'op te geven' als ik het niet meer aankan, dat besef ik wel als ik terugkijk naar de vorige jaren. Hoeveel gemakkelijker zou het niet geweest zijn als ik na 1e Kan al met piano gestopt was? Hoeveel frustatie zou ik mij daarmee niet bespaard hebben? Waarom zou ik de lerarenopleiding nog verderdoen? Om vrijstellingen te halen. Wat zou het nut hiervan zijn? Die vrijstellingen zijn nog maar 3 jaar geldig, en ik denk niet dat ik binnen dit en 3 jaar opeens heel erg graag leerkracht wil worden (zo graag dat de vier redenen die ik heb om geen leerkracht te willen worden allemaal wegvallen). En als dat zou gebeuren, zou ik gaan voor een Getuigschrift van Pedagogische Bekwaamheid; dat kan je halen terwijl je werkt. Dan ben ik van die begeleiders-zonder-ook-maar-enige-sociale-vaardigheden vanaf. Dus ja, zelfs de vrijstellingen-reden valt weg.

En toch blijf ik maar twijfelen. Typisch :-S

Oh ja, voor ik het vergeet: ik heb vandaag uitgedokterd hoe ik het schrijven van de definitie van magie ga aanpakken en ik heb een uur geschreven. Minder dan gepland, maar toch beter dan niets. En het gaat goed, eens ik begonnen ben! (Om toch te eindigen met een positieve noot ;-))

16:47 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-02-06

Sorry schat

Gisterenavond heb ik een heel goed gesprek gehad met mijn vriend, ik heb hem over alle twijfels verteld (toch over mijn schooltwijfels) en hij heeft mij gerustgesteld: we zullen wel kunnen leven op één loon. Wat de lerarenopleiding betreft, hij heeft liever dat ik daar mee stop, maar dat wist ik al. Maar wat ik ook doe, hij steunt mij, en die zekerheid (daar is dat woord weer) heb ik heel hard nodig. Ik zie alles een beetje helderder nu, ik denk meer in de richting van stoppen met de lerarenopleiding, maar ik weet het nog niet zeker. Het duurt altijd een tijdje eer ik zo'n beslissing kan nemen, omdat ik er zeker van wil zijn dat het geen impulsieve beslissing is die ik mij ga beklagen.

Maar het blijft een feit dat de enige reden waarom ik de lerarenopleiding zou verderzetten is dat ik dan mijn vrienden nog regelmatig (twee keer per week) zou zien, anders niet. Maar ja, da's geen goede reden, he, zeker niet omdat de lerarenopleiding veel extra werk met zich meebrengt. Zeker als je het goed wilt doen, wat ik altijd wil :-)

Waarschijnlijk ga ik ermee stoppen, zodat ik mij volledig op mijn thesis kan concentreren. Het enige vak dat ik nog ga afwerken is Vakdidactiek, omdat die taak mij heel erg interesseert, en dan moet ik niet constant met die thesis bezig zijn, want dan word ik gek, denk ik. We zullen wel zien.

14:27 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-02-06

Twijfels

De voorbije dagen zijn niet zo goed geweest. Ik heb wel voor mijn thesis en de lerarenopleiding gewerkt, maar helemaal niet zoveel. Nu zou ik moeten denken: "Ik heb tenminste iets gedaan, da's al veel beter dan vorig jaar, toen deed ik niets." Maar het gaat niet zo goed, want ik begin in tijdsnood te komen en de paniekaanvallen zijn aan het sluimeren.

Ik heb heel veel aan mijn hoofd de laatste tijd, ik sta eigenlijk constant onder stress. Thuis gaat het niet zo goed, mijn ouders vinden dat ik het recht niet heb om te klagen en dat doe ik dan ook niet. Ik slaap heel slecht, al vanaf de kerstvakantie, waardoor ik weinig reserves meer heb en mijn vader mij heel erg op mijn zenuwen werkt. Ik moet bijna dagelijks op mijn tanden bijten, zodat ik niet in tranen of in woede uitbarst. Ik maak mij heel veel zorgen over later, over het vinden van werk en overleven op 1 loon, dat van mijn vriend. Maar ik wil heel graag met hem gaan samenwonen, want ik wil hier weg.

Maar zelfs bij mijn vriend kan ik niet terecht met mijn werkzorgen. Gisteren heb ik het hem gezegd, en hij reageerde heel geïrriteerd (boos wordt hij bijna nooit, dus zijn geïrriteerd is gelijk aan mijn boos). Ik moet stoppen met altijd het slechtste te denken, ik moet erin geloven, ... Maar het ding is dat ik juist NIET het slechtste denk, ik ben gewoon realistisch. Hij weet niet wat dat is, die onzekerheid, hij had al werk na een maand zoeken en hij wist dat hij snel werk zou vinden (knelpuntberoep). Ik heb dat allemaal niet. Integendeel, ik bereid mij voor op een hele lange zoektocht en de daarbijhorende werkloosheid, hoe graag ik ook wil werken. Het kan natuurlijk zijn dat ik geluk heb en na een maand of zo al werk heb, maar daar reken ik niet op, want dat komt helemaal niet vaak voor.

Ik weet wel dat ik mij daar niet zoveel zorgen over moet maken, maar ik kan het gewoon niet helpen. Ik ben nu eenmaal een piekeraar en ik haat onzekerheid. Hartgrondig. Dus momenteel ben ik compleet verloren, want dat ligt er in het verschiet: onzekerheid. Ga ik werk vinden? Gaan mijn vriend en ik wel samen kunnen leven? Ga ik het wel aankunnen, dat volwassen leven? ... Afschuwelijk.

Ik ben ook aan het twijfelen of mijn thesis wel zal afgeraken in april. Maar ik wil niet pas afstuderen in september, dus dat zal wel moeten. Dus ben ik vandaag beginnen twijfelen aan de lerarenopleiding. Is het niet beter dat ik daar gewoon volledig mee stop? Ik ben er toch zeker van dat ik geen leerkracht wil worden, en dan win ik meteen een dag en een half. Als ik nu alleen die taken van Vakdidactiek afwerk en de rest niet, dan gaat mijn thesis misschien wel afgeraken. Want als ik naar alle lessen ga, kan ik maandagnammiddag en donderdag niets doen. En voor het vak van maandag moet er ook een taak gemaakt worden, en da's geen simpele, integendeel. Ik zie het dus niet goed zitten om het te combineren. Toen ik dit noteerde, dacht ik opeens: "Nee, niet stoppen met de lerarenopleiding, anders heb je geen excuus meer als je thesis niet af is!", met het bijhorende paniekgevoel. Hier moet ik eens heel goed over nadenken ...

16:25 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-02-06

Alweer een examenperiode voorbij

Er is alweer een examenperiode voorbij, mijn zesde (met tweede zits bijgeteld). En ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat deze examenperiode op leervlak de beste van de zes was. Ik heb op voorhand geleerd, ik heb kunnen nakijken (niet voor alle vakken, maar toch) en ik had weinig stress tijdens en voor de examens. En mijn geschiedenisvak is het beste gegaan, weer een bewijs dat ik toch de juiste richting gekozen heb, desondanks de problemen die ik hoogstwaarschijnlijk ga hebben met het vinden van werk.

Soms slaat de twijfel toe en vraag ik mij af of ik niet beter iets anders gestudeerd had. Maar alles wat mij interesseert ligt in dezelfde richting als Geschiedenis, dus ik zou sowieso dezelfde problemen gehad hebben. Een vriendin van mij is nu al 6 maand aan het zoeken en heeft nog niets gevonden, niet echt hoopgevend, he?

Het grote probleem is dat ik mij zoveel zorgen maak over het vinden van werk dat mijn thesis in het gedrang dreigt te komen. Ik ben werk aan het zoeken en aan het solliciteren (brieven schrijven, ik ben nog niet uitgenodigd voor een gesprek), en ik ben daar echt mee bezig, ik ben daar bijna altijd aan aan het denken. Dus waarschijnlijk gebruik ik het zoeken van werk als uitstelreden. Bah. En waarschijnlijk ben ik nu aan mijn blog aan het schrijven om niet te moeten werken aan mijn thesis. Zucht.

Ok, ik ga beginnen werken, nu echt.

15:28 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |