05-03-06

Hoop doet leven

Ik ben echt begonnen deze week. Vorige week heb ik niets gedaan, ik was in een negatieve spiraal terechtgekomen en ik raakte er niet uit, maar deze week heb ik geschreven.  Ik heb nu 2 pagina's waarvan ik vind dat ze goed zijn.  Het duurt wel lang, 1 dag per pagina en ik had weinig volledige dagen vorige week. 

Ik ben niet van plan om mijn lat te verlagen, want ik wil een thesis afgeven die ik goed vind.  Wat ik wel ga verlagen zijn mijn verwachtingen over mijn werkgedrag.  Ik heb zo'n ideaalbeeld in mijn hoofd: ik begin te werken en alles gaat direct, ik moet mij niet dwingen om te werken en ik kan mij heel lang concentreren.  Dat is wat ik zó graag wil, maar ik begin te beseffen dat dat nooit het geval gaat zijn.  Ik heb nu eenmaal procrastinatie en ik zal daar niet vanaf geraken, ik kan er gewoon mee leren omgaan.  Ik moet mijzelf dus elke dag dwingen om te werken ('s morgens, 's middags en nog een paar keer tussendoor), maar eens ik begonnen ben, gaat het wel (voor een uur of zo).  Dus het gaat al veel beter dan vorig jaar :-)

Ik ga gewoon op mijn eigen tempo voortwerken en geen rekening meer houden met deadlines en dergelijke, en vooral niet uitrekenen hoeveel tijd ik nog heb en hoeveel tijd ik eigenlijk nog nodig heb (daardoor ben ik in die spiraal terechtgekomen vorige week en daardoor krijg ik paniekaanvallen). 

Wat ga ik dan wel doen?  Ik ga enkel proberen om elke dag de uren te werken die ik gepland heb.  Met andere woorden: ik ga de schrijfdoelen laten vallen (ik kan dat écht niet inschatten, ik zit altijd achter en da's frustrerend en demotiverend) om ervoor te zorgen dat ik geen (of minder) paniekaanvallen krijg.  Da's mijn plan voor de volgende weken.  Iemand heeft mij namelijk verteld dat als je op je eigen tempo werkt, je er wel komt, ook al lijkt dat in het begin niet zo te zijn. 

Ik ga nog altijd voor de eerste zit, maar ik wil wel een goede thesis afgeven, dus als dat niet lukt, dan vergaat de wereld niet (en die van mijn ouders en vriend ook niet, ik heb daar al naar geïnformeerd; want daardoor is de paniekaanval en de negatieve spiraal van vorige week begonnen, ik was bang dat ze heel boos en teleurgesteld zouden zijn). 

 

Mijn nieuw motto is dus: mijn tempo voor mijn thesis. 

10:13 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.