28-03-06

Bedankt lieve mensen

Vandaag ging het iets beter: ik ben niet zo moe meer (maar toch nog een beetje moe), had geen hoofdpijn (diepe zucht van opluchting) en heb twee uur gewerkt (het dubbele van de voorbije weken). 

Ik heb wel niet getypt, maar ik heb teksten aangeduid (wat ook nodig is); voor typen ben ik nog te moe, vrees ik.  Ik ga vanaf donderdag (want morgen doe ik sowieso niets voor mijn thesis wegens afspraak bij Studieadvies en dergelijke en muziekschool) afwisselen tussen typen en aanduiden (tenzij ik zo goed bezig ben met typen dat ik gewoon wil doordoen, natuurlijk, zo dom ben ik nu ook weer niet). 

Ik wil ook de mensen die al gereageerd hebben op mijn blog bedanken, want het doet me echt heel goed.  En Anneke: ik heb me aan de afspraak gehouden: ik heb gisteren mijn kamer op orde gezet (er stond een deel nog in dozen wegens verbouwingen) en dat stelde ik nu al twee maanden uit.  Het deed deugd, echt waar :-)  Echt bedankt, het doet me echt wat om te lezen dat er mensen zijn die zich herkennen in mijn verhaal, want niemand van mijn vriendenkring of familie begrijpt echt wat ik 'voorheb'.  Ik trek me eraan op. 

Ik heb gisteren ook een heel goed gesprek gehad met mijn vriend.  Elke keer als ik hem zei dat ik niet (of weinig) heb kunnen werken, klonk hij heel teleurgesteld en werd ik heel bang dat hij enorm teleurgesteld zou zijn als het mij niet zou lukken om mijn thesis af te krijgen tegen eind april.  Maar hij heeft gisteren gezegd dat hij dat niet erg zou vinden als ik mijn best heb gedaan, want meer kan ik niet doen.  Dus: ik ga heel hard mijn best doen, en als het niet lukt, dan is dat niet zo erg; want er is altijd nog tweede zit én: als ik heel hard mijn best doe, moet er na april niet zoveel meer gebeuren aan mijn thesis en ben ik er in juni of zo al vanaf. 

Samengevat: ik ga heel hard mijn best doen om mijn thesis af te krijgen tegen eind april; als dat niet lukt, doe ik gewoon verder en dan wordt het eind mei.  Punt.  Geen excuses.  Geen uitvluchten.  Gewoon af.  Dubbelpunt. 

(Wat steun en slaap toch niet met een mens kunnen doen, he?  Ik voel me echt al veel beter dan gisteren.)

22:37 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-03-06

Ik weet dat ik het kan, maar ik geloof het niet

Da's dus het grote probleem, he.  Ik weet dat ik het kan, ik weet het tienduizend keer, maar ik geloof het niet.  Ik blijf twijfelen aan mijzelf.  Ik heb twee slechte weken achter de rug en vandaag was ik (eindelijk) minder moe. 

Vorige week heb ik bijna een hele week hoofdpijn gehad, niet altijd migraine, maar wat ik 'waarschuwingshoofdpijn' noem.  Dat is hoofdpijn die overgaat met Nurofen en die komt voor én na een migraine-aanval.  Meestal moet ik dan heel vroeg gaan slapen en dan krijg ik geen migraine-aanval, maar doordat ik nu Cataflam heb (als je dat op tijd neemt, krijg je ook geen migraine-aanval), moet dat niet meer. 

Ik ben moe, gestresseerd, teleurgesteld, gefrustreerd en ik zie het einde van de tunnel niet meer. 

Ik heb al twee weken niets meer geschreven, ik heb vorige week één tekst aangeduid over Romeins recht en dat was het.  Ik hoop dat het deze week beter gaat, want anders ga ik er compleet doorzitten, vrees ik. 

Ik wou dat er 's nacht kabouters kwamen om mijn thesis te schrijven, want ik kan het blijkbaar niet. 

21:53 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-03-06

Nu is het genoeg!

Nu is het genoeg geweest, nu ben ik het echt beu!

Ik heb vandaag weer zo weinig gedaan, ik heb enkel mijn papieren opgeruimd en gelezen (voor mijn thesis en niet voor mijn thesis) en niets geschreven. Vanaf dinsdag had ik geen reden meer om euforisch te zijn, want het ging weer slecht, ik kon (of wou) weer niets doen.

Maar nu ben ik het dus beu. Ik heb de raad van mijn begeleiders opgevolgd en ik heb papieren opgehangen op mijn bureau: IK KAN HET! (drie keer) en MIJN TEMPO, MIJN THESIS!

Ik hoop dat het werkt, maar ik denk het wel, want ik voel me al veel energieker en gemotiveerder. Ik kan het, ik kan het, ik kan het, ik kan het ...

Ik zal het ooit wel geloven, zeker?

17:36 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-03-06

Een overwinning op mijzelf

Ik heb gisteren gewerkt voor mijn thesis! Gejuich, staande ovatie, gillende fans! Normaal duurt het een week eer ik kan werken, nu iets meer dan een halve dag. Zalig. Ik heb niet veel gedaan (nagelezen en verbeterd en alles in orde gezet in een Word-document zodat ik vandaag direct kan beginnen schrijven), maar dat vind ik niet erg. Ik heb ook niet het gevoel dat ik gisteren mijn tijd verspild heb.

Ik had het nodig, om eerst andere dingen te doen (semesterplanning maken -uiteindelijk, stelde ik almaar uit-, mails sturen naar vrienden, grootouders bezoeken, lezen om te ontspannen) vooraleer ik mijn thesis onder ogen kwam. Ik heb de 2 pagina's die ik al geschreven heb herlezen en een beetje verbeterd, en ik vond het goed! Niet perfect, maar daar ben ik van afgestapt (ik heb mijn lat dus een beetje verlegd: van perfect naar gewoon goed voor mij; de lat ligt dus nog altijd redelijk hoog, maar lager wil ik hem echt niet leggen, ik wil een thesis afgeven waar ik trots op kan zijn. En ik ben trots op die 2 pagina's!), gelukkig maar.

Kortom: ik ben trots op mijzelf en ik kan het!

11:40 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-03-06

Herbeginnen

De vakantie was leuk, maar vermoeiend. Ik heb geen enkele nacht doorgeslapen (het lag niet aan het bed, maar aan mijn kamergenote, die snurkte) en elke dag uitstappen gedaan, dus ik ben moe. Probleem, dus.

Ik heb echt geen zin om vandaag te werken voor mijn thesis, maar ik ga het wel proberen. Ik ga beginnen met kleine dingen (zoals het invullen van mijn blog :-)) en dan vannamiddag proberen om echt te werken.

Laat ons hopen dat het lukt, want herbeginnen is heel moeilijk voor mij.

10:29 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-03-06

Hoop doet leven

Ik ben echt begonnen deze week. Vorige week heb ik niets gedaan, ik was in een negatieve spiraal terechtgekomen en ik raakte er niet uit, maar deze week heb ik geschreven.  Ik heb nu 2 pagina's waarvan ik vind dat ze goed zijn.  Het duurt wel lang, 1 dag per pagina en ik had weinig volledige dagen vorige week. 

Ik ben niet van plan om mijn lat te verlagen, want ik wil een thesis afgeven die ik goed vind.  Wat ik wel ga verlagen zijn mijn verwachtingen over mijn werkgedrag.  Ik heb zo'n ideaalbeeld in mijn hoofd: ik begin te werken en alles gaat direct, ik moet mij niet dwingen om te werken en ik kan mij heel lang concentreren.  Dat is wat ik zó graag wil, maar ik begin te beseffen dat dat nooit het geval gaat zijn.  Ik heb nu eenmaal procrastinatie en ik zal daar niet vanaf geraken, ik kan er gewoon mee leren omgaan.  Ik moet mijzelf dus elke dag dwingen om te werken ('s morgens, 's middags en nog een paar keer tussendoor), maar eens ik begonnen ben, gaat het wel (voor een uur of zo).  Dus het gaat al veel beter dan vorig jaar :-)

Ik ga gewoon op mijn eigen tempo voortwerken en geen rekening meer houden met deadlines en dergelijke, en vooral niet uitrekenen hoeveel tijd ik nog heb en hoeveel tijd ik eigenlijk nog nodig heb (daardoor ben ik in die spiraal terechtgekomen vorige week en daardoor krijg ik paniekaanvallen). 

Wat ga ik dan wel doen?  Ik ga enkel proberen om elke dag de uren te werken die ik gepland heb.  Met andere woorden: ik ga de schrijfdoelen laten vallen (ik kan dat écht niet inschatten, ik zit altijd achter en da's frustrerend en demotiverend) om ervoor te zorgen dat ik geen (of minder) paniekaanvallen krijg.  Da's mijn plan voor de volgende weken.  Iemand heeft mij namelijk verteld dat als je op je eigen tempo werkt, je er wel komt, ook al lijkt dat in het begin niet zo te zijn. 

Ik ga nog altijd voor de eerste zit, maar ik wil wel een goede thesis afgeven, dus als dat niet lukt, dan vergaat de wereld niet (en die van mijn ouders en vriend ook niet, ik heb daar al naar geïnformeerd; want daardoor is de paniekaanval en de negatieve spiraal van vorige week begonnen, ik was bang dat ze heel boos en teleurgesteld zouden zijn). 

 

Mijn nieuw motto is dus: mijn tempo voor mijn thesis. 

10:13 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |