29-04-06

Kleine veranderingen

Ik ben een beetje aan het experimenteren met deze blog, ik was de lay-out beu, en ik heb een paar nieuwe zaken toegevoegd. 

Ik heb al een paar keer een vraag gekregen in de commentaren, dus heb ik nu een mini-chat toegevoegd en mijn mailadres.  Ik denk dat dit gemakkelijker zal zijn voor mij om te antwoorden op eventuele vragen. 

Ik heb mijn 'Eerste hulp bij procrastinatie (EHBP)' verwijderd en in de post gezet met dezelfde titel en dan een link naar die post toegevoegd bij mijn links.  Ik vond namelijk dat mijn pagina te lang werd.

Ik hoop dat iedereen nu nog meer plezier beleeft aan (of gemakkelijker informatie vindt in) mijn blogje!

18:47 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-04-06

Alweer geveld

Gisteren was het weer zover: met migraine in mijn bed.  Normaal duurt zo'n aanval niet lang meer sinds ik de wondere wereld van Cataflam heb ontdekt, maar gisteren ging dat niet op.  Na twee (!) Cataflams kon ik nog altijd niet rechtzitten, laat staan rechtstaan, zonder dat geklop in mijn hoofd.  Neerliggen ging wel, dus heb ik een hele dag gelezen.  Een noodgedwongen 'rustdag' dus. 

Vandaag had ik een vrije voormiddag (moet wel na een dag migraine; maar deze vrije voormiddag was eigenlijk al voor de aanval gepland) en in de namiddag heb ik ongeveer anderhalf uur gewerkt.  Maar door die migraine-aanval van gisteren was ik nog altijd een beetje versuft (en dus wazig); dus het ging niet goed vooruit.  Resultaat: de eerste paragraaf van Romeins recht is nog niet af.  Zucht.  Het zal voor maandag zijn ...

21:55 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-04-06

't Is weer voorbij ...

... de inleverdatum van 1ste zittijd. 

't Is te zeggen, vrijdag is hij voorbij.  Dan heb ik er weer één gemist, zo'n belangrijke deadline.  En dat doet toch altijd een beetje pijn.  Ik had er van af kunnen zijn ... 

Ik heb deze blog de voorbije weken een beetje links laten liggen, ofwel vergat ik om iets te posten ofwel had ik geen zin (lees: geen energie meer).  Dus nu een (redelijk) lang verslag van de vorige weken. 

De laatste week van de paasvakantie (dus de week waarin ik voor het laatst gepost heb) was mijn beste week tot nu toe.  Ik heb elke dag minstens 1 uur kunnen werken, behalve op woensdag (geen zin) en donderdag (hele dag op de universiteit).  Vrijdag was ik overstuur, waardoor ik overdag niet veel gedaan heb, maar juist voor het avondeten heb ik toch kunnen werken en na het eten heb ik nog wat gewerkt omdat ik zo goed bezig was.  Dus: een hele goede week. 

Vorige week heb ik op maandag en dinsdag weer ongeveer 1 à 2 uur gewerkt, op dinsdag was een eerste paragraaf van Romeins recht volledig geschreven (ongeveer 5 pagina's).  Woensdag was ik weer op de universiteit en donderdag heb ik ongeveer 1 uur gewerkt (verbeteren van de tekst die dinsdag af was).  Vrijdag heb ik niets gedaan, ik was moe en (ja, ik geef het toe) gewoon slechtgezind.  

Deze week nu: gisteren heb ik verder verbeterd, en de tekst is bijna volledig verbeterd.  Dit wil ik vandaag afhebben, zodat ik de tekst morgen of overmorgen kan doorsturen naar mijn promotor (ik moet er nog andere werken bijhalen, ik hoop dat dat niet te lang zal duren).  Vandaag heb ik nog niets gedaan, in de voormiddag was ik niet thuis en momenteel heb ik weinig zin om nog iets te doen (ik ben doodmoe), maar ik ga proberen om mijn doelstelling voor vandaag toch nog te halen. 

Deze week zal een zware week worden op hobby-gebied, ik hoop dat hierdoor mijn thesis niet in het gedrang zal komen. 

16:00 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-04-06

Omgekeerde wereld

Gisteren was het een rare dag, maar toch een hoopgevende.

Ik heb gisteren maar één uur gewerkt van de geplande drie; wat op zich goed is, maar niet goed genoeg voor mij; maar hetgeen wat zo raar was, was dat ik mij slecht voelde omdat ik aan het uitstellen was. En toen ik dan uiteindelijk begon te werken, voelde ik mij goed.

Normaal is het omgekeerd, normaal voel ik mij slecht als ik aan het werken ben en goed als ik aan het uitstellen ben.

Wie weet is er toch nog hoop voor mij ...

12:16 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-04-06

Eerste Hulp Bij Procrastinatie

Aangezien ik de laatste tijd al een paar vragen om hulp heb gekregen, volgt hier een handleiding: EHBP (Eerste Hulp Bij Procrastinatie).

Wat kan je doen tegen procrastinatie?

Stap 1: Vaststellen of je echt procrastinatie hebt. 

Hoe? Lees de kenmerken beschreven in de links. Lijkt dit een beschrijving van jou of lijkt het alsof deze blog ook door jou geschreven kon worden? Welkom dan in de wondere wereld van procrastinatie.

Stap 2: Leren omgaan met procrastinatie.

Hoe? Zoek hulp.

Waar? Er zijn verschillende mogelijkheden:

Lees de tips die je vindt door de klikken op de bovenstaande links en dan de webpagina's te lezen en pas ze toe. 

En/of zoek boeken over procrastinatie, koop ze of leen ze uit en pas de tips die je daarin vindt toe. 

En/of zoek professionele hulp. Als je nog op school zit: ga naar het CLB of naar Studieadvies. Voor de werkenden: ga naar het CAW of een Centrum voor Geestelijke Gezondheidszorg (CGG) en daar zullen ze je helpen. 

Veel succes, het zal niet gemakkelijk gaan, maar je komt er wel!

Dit is wat ik heb gedaan (en nog doe): de webpagina's helpen mij, maar vooral Studieadvies is voor mij heel belangrijk omdat dit persoonlijke begeleiding is. Het is vooral belangrijk om uit te zoeken wat voor jou het beste is, daarom heb ik er verschillende mogelijkheden in opgenomen. Ik vind niet dat ik de meest geschikte persoon ben om anderen te helpen met het 'bestrijden' van procrastinatie, omdat ik er nog altijd mee worstel en nog regelmatig het onderspit delf. Het enige wat ik kan doen is begrijpen wat anderen meemaken en tips geven die ik zelf niet altijd volg (en dan voel ik mij een beetje hypocriet); je moet het nu eenmaal zelf doen. Voor emotionele steun sta ik volledig ter ieder beschikking, ten dele omdat ik mij daar ook aan optrek.

Andere dingen nu: mijn (bijna) dagelijks verslag van het thesisslagveld.

Donderdag heb ik heel weinig gedaan, ik ben enkel naar Studieadvies geweest en daarna heb ik niets meer gedaan. Ik had maar 3 à 4 uur geslapen, dus dat was te verwachten. Vrijdag heb ik ongeveer een uur gewerkt, ik heb al een deel geschreven van Romeins recht (ok, ik had dat deel vorig jaar al geschreven, ik heb het dus gewoon in mijn document 'Eindwerk' geplakt) en mijn indeling is er ook al volledig. Ik heb het verdeeld in heel kleine stukjes, zodat het maandag (hopelijk) gemakkelijker zal zijn om te beginnen. Het organisatorische is dus achter de rug.

Wat wel belangrijk is, is dat ik mij zo slecht voelde rond 17u omdat ik weer een dag niets gedaan zou hebben, dat ik gewoon ben begonnen. Ik ga vooruit, traag, maar toch vooruit en dat is al iets.

18:17 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-04-06

Eindelijk!

Ik heb hierjuist uiteindelijk een mail gestuurd naar mijn promotor om hem te zeggen dat ik gestopt ben met de lerarenopleiding (hij is ook mijn vakdidacticus).  Ik stel dat nu al uit vanaf de lesvrije week en het werd steeds moeilijker om die mail te versturen, maar nu heb ik het dus gedaan.  Nu hopen op een goede reactie (hij moet mijn thesis verbeteren, dus da's wel belangrijk). 

Ik heb vanmorgen al goed mijn best gedaan.  Ik ben om 11u beginnen te werken (compensatie omdat ik gisteren niets heb gedaan, gisteren heb ik dus totaal niet mijn best gedaan ) en zo meteen ga ik ook iets doen wat ik al een week of zo aan het uitstellen ben: een taak van een vriendin verbeteren.  En vannamiddag nog ongeveer 2 uur werken en dan is het genoeg geweest voor vandaag. 

Vandaag ben ik nog aan het aanduiden (een algemene tekst over magie, er staat een hoofdstuk in over de definitie, maar ook veel over repressie), en morgen ga ik schrijven aan Romeins recht. 

Ik 'moet' (verkeerd woord, maar ik weet geen ander) vanavond naar een verjaardagsfeestje van een vriendin, dus ik ga mij heel erg goed amuseren en ik ga ervan genieten! 

En er dan morgen weer invliegen. 

12:40 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-04-06

Mijn leven is niet thesicentrisch!

Hallo, ik ben Lena en ik ben een procrastinator. 

Ik begin het uiteindelijk te aanvaarden.  Ik begin te aanvaarden dat ik mijn ideaalbeeld (ik sta 's morgens op, vol energie, ik eet en begin te werken -zonder zeuren, zonder dwingen- en werk door, zonder afgeleid te worden, tot 's middags, ik eet weer en de voormiddag herhaalt zich tot 's avonds, dan eet ik weer en dan rust ik) nooit zal halen, dat ik mijzelf zal moeten blijven dwingen om te werken, mijn hele leven lang.  Het zal misschien later makkelijker gaan dan nu, ik zal minder moeite moeten doen om mij aan het werk te krijgen, maar ik zal mijn wilskracht nodig blijven hebben.  Ik begin te aanvaarden dat ik nu eenmaal zo ben en dat ik er mee zal moeten leren leven en er het beste van moet maken. 

Definitie van 'mijn best doen': blijven proberen om te werken, telkens opnieuw, ook als het niet gaat of als ik geen zin heb om te werken: beginnen en herbeginnen, een hele dag lang. 

Het grote probleem is dat iedereen er mij constant aan herinnert dat mijn thesis nog niet af is.  Mijn vriend vraagt elke avond of ik heb kunnen werken, mijn ouders en zussen vragen er ook regelmatig naar en mijn vrienden ook; en zelfs op familiefeesten ontsnap ik er niet aan.  Ik hoor jullie denken: 'Je zou blij moeten zijn dat ze zich zo in jou interesseren!', maar dat is het dus: ze interesseren zich niet in mij, maar in mijn thesis!  Elke keer als iemand naar mijn thesis vraagt, wordt die groter, zwaarder, moeilijker, belangrijker en word ik meer gestressd.  Ik word constant aan die thesis herinnerd, ook als ik aan het rusten ben (kijk naar nu: ik heb een rustvoormiddag, maar ben wel aan mijn blog bezig) of als het feest is (dan wil ik gewoon genieten van het eten en de sfeer, dan wil ik echt niet aan die thesis denken!) of als ik aan het sporten ben of als ik dwarsfluit speel in het orkest. 

Het is alsof heel mijn wereld rond die thesis draait, alsof de wereld vergaat als die thesis niet afgeraakt!  Dat is niet zo: er zijn veel dingen die belangrijker zijn dan die thesis: ikzelf, mijn familie, mijn vrienden, mijn vriend (niet in volgorde van belangrijkheid).  Ik ga niet kapotgaan als die thesis niet af is, ik ga niet ineenstorten of zo.  Ik ga wel teleurgesteld zijn, maar niet doodvallen of een hysterische aanval of twintig krijgen.  Het lijkt wel of iedereen die thesis belangijker vindt dan ik, ze blazen het toch serieus op. 

Noot voor mijn omgeving: ik ben niet mijn thesis en mijn thesis bepaalt niet wie ik ben!  Ik moet die schrijven, dus ik weet beter dan iedereen dat die nog niet af is, dus ik moet daar niet constant aan herinnerd worden, daarmee help je mij echt niet, integendeel. 

Laat mij gewoon doen, mijn thesis zal wel afgeraken, ooit. 

11:56 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |