15-05-06

Triomf

Er is vorige week iets wonderbaarlijks gebeurd: vrijdag zat ik voor op mijn planning!!!  Echt een zalig gevoel, vooral omdat ik donderdag én vrijdagvoormiddag niets gedaan heb.  Als ik vandaag goed werk (wat ik echt van plan ben, ik ben supergemotiveerd nu), is het volgende deel van Romeins recht vandaag af, een dag vroeger dan gepland, dus.  Alleen is het nu geen dag vroeger meer, want ik heb mijn planning veranderd

Mijn nieuwe planning (voor de hele maand mei) is:

19 mei: heel Romeins recht af (heb ik dus nog 4 dagen voor)

26 mei: algemene geschiedenis af (heb ik 6 dagen voor)

3 juni: geschiedenis magie af (heb ik 7 dagen voor)

Het kan zijn dat geschiedenis magie zonder veneficium is, ik zal daar dan al wel aan begonnen zijn, maar ik moet daarvoor Latijnse teksten vertalen, dus dat kan langer duren. 

Dan heb ik dus nog 4 weken de tijd om mijn tweede (en leukste) deel te schrijven, wat volgens mij ruim voldoende is.  Ik ga natuurlijk proberen om alles voor eind juni (eigenlijk 2 juli) af te hebben, want dan heb ik nog een paar weken vakantie voor ik (hopelijk) aan de vakantiejob begin. 

Maar ik zie het echt zitten, en zelfs een opmerking van mijn vader gisteren kon daar niets aan veranderen (hij vindt dat ik veel te lang aan mijn thesis moet werken, en hij heeft daarover met mijn grootvader gepraat en die vindt dat ook; wel ik vind dat ook, maar dat is nu eenmaal zo.  En zij hebben daar geen last van, maar ik wel, dus zijn het hun zaken niet!)

11:40 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

loze dagen het is vandaag dat ik voor het eerst over procrastinatie hoor. het is, ik voel dat het iets met me doet. dat ik het herken. dat het een naam heeft! dat is eigenaardig. sinds vorig jaar lijk ik nog weinig deadline-druk te ervaren. maar het is de thesis die het dit jaar echt in gang heeft gezet geloof ik. en sinds de thesis heeft ook de rest eronder te lijden. maar omdat ik nuja behoorlijk 'slim' ben valt het nogal te verbergen, ik teer op 'kennis van vroeger'. dat. maar de thesis die wil maar niet. ik isoleer me zoveel dagen en elke dag met goede intentie, maar tegen dat ik ontbeten heb weet ik het al, dat het weer niet zal lukken, dat ik zal staren, wachten, en allerlei dingen zoeken om maar niet te moeten werken. ook het internet is nefast, teevee, gitaar... om misselijk van te worden. het moet nu al zo'n 5 weken hardnekkige werkverlamming zijn. er moet nu iets gebeuren ja.

Gepost door: piro | 15-05-06

verloren tijd hee piro...fijn he, om zoiets te herkennen! Ik ben er vorig jaar achter gekomen dat ik procrastinatie in me heb.
Ik kan je wel zeggen: als je merkt dat er niks in jou verandert, wat betreft het 'verlammen' omdat je weet dat je veel moet, terwijl je weet dat je verkeert bezig bent en dat er iets moet gebeuren: zoek hulp...echt! Misschien helpt dit: ik heb anderhalf (...!) jaar niks gedaan, of, idd, wat jij schrijft: "dat ik zal staren, wachten, en allerlei dingen zoeken om maar niet te moeten werken. ook het internet is nefast, teevee, gitaar... om misselijk van te worden." Nu pas krijg ik hulp! En die tijd, die is razendsnel voorbij gegaan, maar die krijg je niet meer terug. Laat het maar niet zo ver komen..
Veel succes!

Gepost door: Dit | 16-05-06

De commentaren zijn gesloten.