28-06-06

Rot

Ik heb een paar rotdagen achter de rug.  Het lijkt wel of er besloten is om eens te testen hoe sterk ik wel ben en hoeveel ik kan verdragen.  Ok, dit is misschien een beetje overdreven, maar toch ...

Vorige week dinsdag (20 juni) kreeg ik een mail terug van mijn promotor met zijn opmerkingen over mijn volledige hoofdstuk Romeins recht.  Hij was niet zo positief als over mijn eerste paragraaf (maar het was ook niet zo goed, dat weet ik zelf ook wel), maar hij was niet negatief.  Hij kijkt zelfs uit naar mijn volgende deel, wat ik heel leuk vind, natuurlijk.  Maar na een paar mails bleek dat ik al een week aan het schrijven was voor de politieke geschiedenis van Rome voor niets.  Dat moet (lees: mag) er helemaal niet bij voor hem!  Resultaat: een week kwijt, 10 pagina's thesis minder en ik die boos ben op mijzelf omdat ik hem mijn inhoudstafel niet heb laten zien.  Dus heb ik woensdag een kort overzicht gemaakt van de gebeurtenissen in de twee eeuwen die ik bespreek voor mijn bijlagen en ben ik donderdag begonnen aan de definitie van magie. 

Ik ben al redelijk goed opgeschoten daarmee, maar alles gaat zo traag!  De definitie is nog niet af (ik gok dat dat eind deze week wel af zal zijn), ik moet nog veel bronnen vertalen en interpreteren, ik moet mijn tweede deel nog schrijven (maar het saaiste heb ik al gedaan en het moeilijkste bijna), ik moet mijn bijlagen nog in orde brengen, ... 

Resultaat: ik kwam eergisteren tot de conclusie dat ik mijn vakantiewerk moet opgeven, anders raakt mijn thesis niet af.  Dat heb ik gisteren gedaan, en daarom voel ik mij zo rot.  Ik ben opgelucht dat ik de juiste beslissing genomen heb, maar ik voel mij echt schuldig tegenover de mensen voor wie ik zou werken.  Een heel dubbel gevoel.  Maar ik moet aan mijzelf denken en doen wat het beste is voor mij.  Wanneer ik was blijven werken, waren er vijf mogelijke scenario's geweest:

1: Ik werk 's avonds en in het weekend aan mijn thesis, maar heb te weinig tijd en ben te moe.  Ik blijf echter mijn vakantiewerk verderdoen en mijn thesis raakt niet af, waardoor ik pas in januari zal afstuderen en mijn familie, vriend en ikzelf boos zijn op mij. 

2: Ik werk 's avonds en in het weekend aan mijn thesis, maar heb te weinig tijd en ben te moe.  Ik ga naar de dokter en krijg ziektebriefjes (ik ben sowieso oververmoeid, dus ik zal niet eens moeten liegen), waardoor ik meer tijd heb voor mijn thesis en ze op de nipper afraakt. 

3: Ik werk 's avonds en in het weekend aan mijn thesis, maar heb te weinig tijd en ben te moe.  Ik raak ziek omdat ik volledig uitgeput ben. 

4: Ik werk 's avonds en in het weekend aan mijn thesis, maar heb te weinig tijd en ben te moe.  Ik stop met mijn vakantiejob, want anders zal mijn thesis niet afraken. 

Al deze scenario's zijn erger dan hetgene ik gedaan heb, en het vijfde (Ik werk 's avonds en in het weekend aan mijn thesis, maar heb te weinig tijd en ben te moe.  Maar mijn thesis raakt toch af.) is gewoon een illusie. 

Dus heb ik nu geen vakantiejob meer (weg zekerheid van werk tot en met september), maar ik heb wel het juiste gedaan waardoor mijn thesis zal afgeraken.  En toch voel ik mij nog altijd rot.

11:17 Gepost door Lena | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

agnes, queen of sorrow ja dat was de juiste keuze daar moet je niet aan twijfelen. illusies zijn nefast voor de uitstelmens. hier gaat het ondertussen ook niet van een leien dakje hoor. ik merk dat ik me vaker aan het werk kan krijgen, maar de trage vooruitgang is zeer demotiverend. maar we houden ons sterk. jij ook.

Gepost door: piro | 28-06-06

Bedankt Ja, ik hou me ook sterk. Instorten is pas voor na de thesis :)
Als alles te traag gaat naar mijn zin, denk ik altijd 'Beter een beetje vooruitgang dan geen vooruitgang, wat er ook gebeurt, het is sowieso beter dan hoe het vorig jaar was.' Voor mij werkt het, wie weet voor jou ook.
Nog veel succes!

Gepost door: Lena | 28-06-06

De commentaren zijn gesloten.