11-07-06

Paniek, paniek, paniek

Het was zover: mijn allereerste echte paniekaanvallen achter de rug. 

Gisteren heb ik redelijk weinig gedaan, ik was nog steeds wat overstuur door mijn promotor.  Maar na een pep-talk van mijn vriend heb ik toch nog wat kunnen doen gisterenavond.  Ik denk dat ik het al opgegeven had, dat mijn promotor gelijk had, dat het mij niet zou lukken. 

Vanmorgen werd ik wakker om 4.30u, en ik kon niet meer slapen door ... jawel, paniekaanvallen.  En ik geraakte gisterenavond ook al niet in slaap door paniek.  Maar vanmorgen was het veel erger, wakker liggen, paniekgolven die door je lichaam trekken (en dat voel ik dus echt, he), je handen die klam worden, hartkloppingen.  En rond 8 uur sloeg het op mijn maag.  Misselijk, overgeven, paniekaanval, misselijk, overgeven ...  Ik was een wrak tegen de tijd dat ik moest opstaan.  Ik stond te trillen op mijn benen, als ik rechtstond was ik even duizelig, ik moest terug gaan liggen omdat ik te misselijk was, ...  Ik was de wanhoop nabij, want ik herkende het: ik had hetzelfde altijd voor wanneer ik een taak moest afkrijgen de dag erna of dezelfde dag (wanneer ik vroeger opstond of de nacht doordeed) en het niet meer zag zitten maar met de moed der wanhoop toch doorwerkte en dan op het nippertje op tijd was of het niet haalde. 

Ik was echt kapot, en ik zag het helemaal niet meer zitten.  Als ik nu al begon te panikeren, zou ik dan elke dag opnieuw hetzelfde meemaken?  Zou ik nog kunnen werken vandaag? 

Maar na een douche (moest, dus was niet om mij te kalmeren), ging het beter.  Ik heb iets gegeten en ik zag het weer een beetje zitten.  Ik heb besloten dat ik pas mag panikeren als ik op 24 juli (een week voor de thesis binnenmoet) nog zo veel moet doen dat het inderdaad niet meer zal lukken (definitie 'zo veel': nog veel bronnen vertalen, tweede deel nog bijna volledig schrijven en dan al de rest nog moeten doen).  En als het dan niet lukt, als ik dan zo'n loser word die haar thesis weer niet afkreeg (om het in de woorden van mijn vader te zeggen), dan kan er mij al niet verweten worden dat ik mijn best niet heb gedaan.  Dat ik er niet voor gewerkt heb. 

Ik heb veneficium volledig afgeschreven vandaag, ik wou dat dit al eerder af was geweest, maar het is nu zo.  Morgen moet ik mijn ouders helpen in de tuin (gras afrijden, takken bijeenrapen), dus ik ga niet zoveel kunnen werken als vandaag.  Maar ik ga toch proberen om een paar bronnen te vertalen. 

Ik heb besloten om zowel astrologie als veneficium te laten vallen als 'magie'.  Dan slinkt mijn bronnencorpus aanzienlijk, moet ik geen extra bronnen meer gaan zoeken en moet ik minder vertalen en bespreken.  Dus dan gaat het sneller gaan en ben ik misschien sneller en op tijd klaar. 

Het is echt raar, ik begin weer te wanhopen.  Het gaat zo met vlagen, het ene moment zie ik het helemaal zitten, en het andere moment niet meer.  Overmorgen naar Studieadvies, ik hoop echt dat het zal helpen. 

Oh nee, weer een paniekaanval op komst.  (En afgeweerd ... voorlopig)

21:22 Gepost door Lena in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.