24-09-06

Niets is zeker, maar alles komt goed

Ik heb mijn zelfvertrouwen terug, tot er een mail van mijn promotor in mijn mailbox zit. Eerste reactie: paniek! Na het lezen van de mail (om te informeren -vriendelijk- waarom hij nog altijd niets van mij gehoord heeft) is het enige wat van mij overblijft een zielig hoopje Lena. Weg zelfvertrouwen. Zomaar ineens.

Waarom heeft die man toch zo'n invloed op mij? Waarom zorgt een simpele mail ervoor dat ik weer herval en alles vergeet wat mij vorig jaar is bijgeleerd? Waarom voel ik mij toch altijd zo waardeloos als ik iets van hem hoor? Frustrerend. Het slechte gevoel heeft niet lang geduurd (ongeveer een uur of twee), maar de onrust duurde voort tot ik een positief antwoord kreeg op mijn uitleg. Nu ben ik dus gerustgesteld, maar ik vrees toch zijn volgende mail, zoals altijd.

Ik heb voor mijzelf besloten dat ik gewoon ga verderwerken aan mijn thesis en mij niets ga aantrekken van deadlines. Als hij af is voor 1 december, fantastisch. Is het niet zo, ook goed. Ik trek het mij niet meer aan, tijd is onbelangrijk. Mijn thesis is niet onbelangrijk, maar mijn geluk hangt er niet meer van af.

Ik heb onlangs ontdekt hoe een goede vrienden ik heb, en mijn relatie zit ook heel goed. En daar haal ik mijn zelfvertrouwen uit, niet uit die thesis die maar niet wil lukken. Ik ben gelukkig, ik woon samen met mijn vriend, waarvan ik heel veel hou, ik ben zelfstandig en ik ben geliefd. Voor de eerste keer in heel mijn leven voel ik mij geliefd. En ik geniet met volle teugen van dat gevoel.

Zelfs de leugens van die over mij verteld worden kunnen daar niets aan veranderen. Zij kunnen mij niet veranderen, ik ben mijzelf (en voor het eerst sinds heel lang ben ik blij dat ik mij ben in plaats van iemand anders) en ik ben goed zoals ik ben. Ik heb niets verkeerd gedaan, ik kan mijzelf niets verwijten. Het zegt trouwens heel veel over hen dat ze liegen om mij zwart te maken (terwijl ik zeker weet dat er ook vele ware dingen zijn die mij te verwijten vallen, dat is nu eenmaal zo), ze zijn gewoon zielig. Voilà, ik heb het gezegd, ik vind hen zielig. Het is in zo'n tijden dat je je echte vrienden leert kennen, en dat je opeens weet wie je echte vrienden zijn. Ik weet het nu, en ik draag deze kennis in mijn hart.

Om te eindigen: twee uitdrukkingen die mij geraakt en geholpen hebben:

Niets is zeker, maar alles komt goed. (De kracht van positief denken!)

Bescheidenheid wil niet zeggen dat je je talenten ontkent. (Ik denk nu al jaren dat ik gewoon bescheiden ben terwijl ik mijzelf constant liep af te breken omdat ik dacht dat zeggen "Ik ben hier goed in" of "Ik ben intelligent" 'stoefen' is; en het laatste wat ik wil zijn is 'ne stoefer'.)

22:44 Gepost door Lena in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Ik ken het gevoel...Ik had dezelfde reactie als ik mails van mijn promotor krijg. Zo erg zelfs dat als ik zag dat ze in mijn mailbox zaten ik al wegliep van de computer en er een uur niet naar durfde terug te keren!

Het feit is...eenmaal dat je niet langer voelt dat je leven ervan af hangt gaat het veel beter...toch bij mij. Het ging veel beter om eraan te werken bedoel ik, niet dat het beter ging met mij, hoewel het wel een invloed had...

En Lena...hoe kan dat nu dat dit de eerste keer is dat je je geliefd voelt! Je weet toch dat we je allemaal graag hebben, en graag zien!

Gepost door: Rainbowstar | 26-09-06

My homepage Well done!
[url=http://lyyuikkb.com/ulvv/jqgj.html]My homepage[/url] | [url=http://owdmwhhx.com/gvjd/hukz.html]Cool site[/url]

Gepost door: Felix | 27-09-06

My homepage Thank you!
http://lyyuikkb.com/ulvv/jqgj.html | http://mkrhumgn.com/ksol/qlkw.html

Gepost door: Emma | 27-09-06

De commentaren zijn gesloten.