11-10-06

Ups en downs

Sinds ik besloten heb om toch voor 1 december te gaan, ben ik emotioneel de meest onstabiele persoon die ik ooit ben tegen gekomen. De ene dag geloof ik erin, de andere dag niet meer; soms wisselt het zelfs tijdens de dag. Vanmorgen heb ik een nieuw dieptepunt bereikt: paniek. Nog geen paniekaanval, maar een gevoel van paniek in mijn rug, net als in juni en juli.

En het erge is dat het mij eigenlijk nog altijd niets kan schelen wanneer die thesis af is, zolang hij maar afgegeven is dit (academie)jaar. Afstuderen in februari of begin juli, dat zijn maar 5 maanden verschil.

Maar ik weet dat als ik nu voor eind april zou gaan (en afstuderen in juli), ik weer allerlei werk zou aannemen omdat ik niet op de kap van mijn vriend wil leven. En dan zou ik weer in hetzelfde schuitje zitten als nu, en dan weer uitstellen naar eind juli (afstuderen in september) en dan weer hetzelfde doen, ... Een straatje zonder eind dus. Ik ken mijzelf: mijn procrastinatie is nog altijd sterker dan mijn doorzettingsvermogen en zelfdiscipline. Dus heb ik besloten om toch voor december te gaan, maar met een marge van een maand (zodat ik geen paniekaanvallen krijg).

Dus: ik ga een brief sturen naar de decaan en ik ga doorwerken alsof ik er zeker van ben dat ik eind november kan afgeven. Maar als het niet lukt, vergaat mijn wereld niet en werk ik gewoon door.

Ik wil tijdens de feestdagen eindelijk kunnen zeggen dat mijn thesis af is ...

07:54 Gepost door Lena in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

*2 dimensiona/e(fuck!)le moral support*

ja! ;)

Gepost door: jezus | 11-10-06

Hey! Ik heb een aantal stukjes uit uw blog gelezen, en moet zeggen dat ik mij er heel erg in herken. Ik moet dit jaar ook een thesis maken en weet nu al dat het een heel moeilijke opgave zal worden. Ik heb nu nog praktisch niets gedaan, ben alles aan het uitstellen, en niet omdat ik lui ben, maar gewoon omdat ik het niet aankan om ermee bezig te zijn, krijg dan onmiddellijk zo'n paniekgevoel vanbinnen, geen paniekaanval, maar toch niet aangenaam. Ik hoop dat ik het wat van mij af kan zetten, en er dan toch kan invliegen, want het zou jammer zijn om nu het laatste jaar niet geslaagd te zijn, terwijl het tot nu toe altijd goed gegaan is. Hoewel ik denk dat ik de voorbije jaren gewoon veel geluk gehad heb, ik leer enkel en alleen tijdens de examens, ervoor iets doen, daar slaag ik niet in. Kan alleen als het echt echt moet, en dan gaat dat wel met de nodige paniekaanvallen gepaard :) Nuja, ik vind het echt een opluchting om te weten dat ik niet de enige ben die hier last van heeft, en misschien moet ik eens wat meer informatie opzoeken over die procrastinie ofzo :) Veel sterkte & groetjes! Lotte

Gepost door: Lotte | 16-10-06

go for it girl. Je bent echt supper goed bezig, elke dag een beetje, kleine stapjes vooruit, maar al die kleine stapjes worden wel een enorme afstand. Ook een slak komt waar hij of zij wil zijn...
(en jij ben natuurlijk stukken beter dan een slak :p)

knuf

Gepost door: ikke | 19-10-06

Hoi Lena,

Het is een tijdje geleden dat je nog een nieuwe log gepost hebt. Ik ben benieuwd hoe het met jou (en natuurlijk ook de thesis) gaat.

Hier komt er nog steeds niet veel schot in de zaak. :/

Hoop snel weer ies te kunnen lezen...

Groetjes,
Evelien

Gepost door: Evelien | 29-11-06

Succes! Beste Lena,
ik was aan het googlen naar 'procrastinatie' en kwam op jou blog terecht. Zo herkenbaar! Ik heb heel wat problemen gehad met school, en nu kwam mijn psy met 'procrastinatie', en inderdaad, dat is nu mijn probleem! Na het lezen van jouw blogs, en de links weet ik dat ik het nu in handen moet nemen! Ik hoop dat het je lukt met je thesis, heel veel geluk ermee, en ook in je verdere leven het allerbeste!
lieve groeten,
Silke

Gepost door: Silke | 05-12-06

De commentaren zijn gesloten.