16-01-07

Een nieuw jaar, een nieuwe kans

Het gaat weer beter, ik heb al redelijk goed gewerkt de laatste dagen (het gaat nog altijd veel te traag vooruit volgens mij, maar ik ga tenminste weer vooruit na weken van stilstand). Maar het allerbelangrijkste is dat mijn thesis nu een paar treden hoger op mijn ladder van belangrijkheid staat, niet het hoogste, maar wel direct na mijn verloofde (oh ja, ik ben verloofd!), mijn familie en vrienden en mijn gezondheid. Dus mijn werk en dingen die ik buiten school doe (piano, extra cursussen, ...) komen niet meer voor mijn thesis. En het is weer 'mijn thesis' in plaats van 'die thesis' :-)

Minder goed nieuws is dat de bedreigingen ook weer zijn begonnen. Mijn vader zijn nieuwjaarswensen waren: "En dit jaar uw thesis af, he, of ik bekijk u niet meer. En mama ook niet!" Zeer leuk. En mijn moeder zei vorige zaterdag nog (nadat ze vroeg hoe het met mijn thesis was): "Zie maar dat ze afgeraakt voor april!" En ze keek (weer) dreigend, ik ken die blik ondertussen al heel erg goed.

Waarom vindt iedereen die datum toch zo belangrijk? Het is alsof mijn leven gedaan is als mijn thesis niet af is in april, maar volgens hen was mijn leven dan in december en vorig jaar in juli ook al gedaan! Er is een liedje van Johnny Logan (je weet wel, van het Eurovisiesongfestival) met als titel: 'What's another year?' Wel, in dat jaar zit ik nu, in het 'What's another year'-jaar. Ik ben nu al zo lang met mijn thesis bezig, voor mij doet het er niet meer toe wanneer ik er van af ben. Zolang ik dit jaar maar afstudeer. En zolang ik maar blij en trots kan zijn omdat ik er gekomen ben en omdat ik mijn thesis de moeite waard vind. De rest kan mij weinig schelen.

Begrijp mij niet verkeerd: ik wil echt afstuderen in juli. Ik wil zo snel mogelijk een afgewerkte thesis afgeven. Maar ik ga niet dood als dat niet lukt. En dat moet ik echt blijven onthouden, want soms -zoals gisteren bijvoorbeeld- vergeet ik dat weleens, en dan krijg ik weer paniekaanvallen 's avonds en kan ik niet meer slapen zonder Bach Recue Remedy. En dat wil ik niet.

Dus: mijn thesis, mijn tempo. Ik kom er wel, ooit.

13:08 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (4) | Tags: angst, familie |  Facebook |

Commentaren

beste procrastinatora,
misschien is het al geen goed idee je zo aan te spreken, want dat zet een beetje een stempel hè...
dus: nieuw begin: beste thesiser,
ik ben een doctoranda-mama... en ik vrees dat ik ook een beetje aan uitstelgedrag lijdt (sssht, dat is echt niet goed voor een doctoraatsstuden hè)
Ik heb de deadline voor mijn eerste hoofdstuk al héél vaak uitgesteld. Nu is het weer eind feb geworden. Maar ik merk dat ik gewoon beter kan werken als er geen te dichte deadline aanplakt... Heb jij dat ook ?
In elk geval, we gaan ervoor hè. In 2007 moet het lukken.
groetjes
doctoranda-mama

Gepost door: doctoranda-mama | 16-01-07

laatste zin klonk misschien wat beangstigend.
Ik bedoelde... in 2007 lukt het vroeg of laat wel hè
veel moed
kijk uit naar je reactie
doctoranda-mama

Gepost door: doctoranda | 16-01-07

nog een laatste http://www.phdcomics.com/comics/archive.php?comicid=804

hoop dat je erom kan lachen...

Gepost door: doctoranda | 16-01-07

eerlijk waar ik had nog nooit van procrastinatie gehoord.
ben ook aan mijn thesis bezig. correctie. mijn literatuurstudie zou af moeten zijn, maar ik heb nog geen woord op papier staan.
we geraken er wel. ooit. het is zoals je zegt: je thesis is niet gelijk aan jezelf.
veel moed en succes!!!

Gepost door: beate | 19-01-07

De commentaren zijn gesloten.