27-01-07

Neerslachtigheid

Ik ben een boek aan het lezen (De Geluksformule van Stefan Klein) waarin uitgelegd wordt wat geluk is, wat het verschil is tussen geluk en tevredenheid, wat emoties zijn en waarom emoties en gevoelens niet hetzelfde zijn en wat depressie en neerslachtigheid met je doet. En natuurlijk worden er ook strategieëen aangereikt om positiever te denken. Ik heb al heel veel bijgeleerd de laatste dagen.

En nu weet ik ook wat ik heb: ik ben neerslachtig. Niet depressief, da's nog een stap verder, maar neerslachtig. En als ik het volgende hoofdstuk heb gelezen, weet ik wat ik daaraan kan doen. Maar da's voor morgen of maandag, eerst aan mijn thesis werken.

Ik heb een nieuwe begeleidster bij Studieadvies, mijn andere begeleidster is op bevallingsverlof. Een totaal andere aanpak, maar ik vind het wel leuk. Ik ga sinds vorige week twee keer week naar Studieadvies en ik krijg kleine opdrachten. Begin deze week moest ik bijvoorbeeld maandag 1,5 uur werken en dinsdag 2 uur, en niet alletwee de dagen aan mijn vertalingen. De reden waarom mijn vorige post zo negatief was, was omdat dit niet gelukt was (ik heb in die twee dagen ongeveer 1 uur en een kwartier gewerkt) en omdat ik dinsdag in paniek geschoten was (voor niets, eigenlijk, maar ja, da's een kenmerk van neerslachtigheid: de kleinste dingen die verkeerd lopen ervaar je als een ramp).

Maar woensdag (na een sessie Studieadvies) heb ik mij herpakt: ik heb een mail gestuurd naar mijn promotor en copromotor en ik heb 2 uur gewerkt (in de namiddag, waar ik het normaal gezien heel moeilijk mee heb als ik in de voormiddag ergens naartoe geweest ben; triomf dus!). Vandaag moet ik nog 1,5 uur werken, maar niet aan mijn vertalingen, dus ik weet eigenlijk nog niet goed wat ik ga doen. Is schrijven aan mijn blog werken voor mijn thesis? ;-) Maandag mag ik niet werken (ik weet niet waarom, maar ik mocht van de drie dagen waarop ik kon werken -woensdag, zaterdag en maandag; dinsdag heb ik weer een afspraak en donderdag en vrijdag ben ik gaan werken voor geld- er maar twee effectief werken. Dus maandag lonkt een extra vrije dag, zalig!

Om af te sluiten: mijn promotor heeft geantwoord op mijn mail met de beste raad die hij mij ooit al gegeven heeft en tegelijk met de beste raad die hij mij kon geven: "forceer niet en werk rustig door." Niets meer, niets minder (buiten de eerste letter van zijn voornaam :-)). Bedankt, dat ga ik zeker doen.

16:15 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: overwinning, studieadvies, uurrooster |  Facebook |

24-01-07

Veel down, weinig up

Ik ben tegenwoordig zo snel van mijn stuk gebracht, het is echt niet meer normaal. Iemand moet nog maar informeren naar mijn thesis en ik begin al te panikeren. En als er iets misgaat, wil ik het direct opgeven. Echt niet te doen.

Ik weet natuurlijk wel hoe het komt: moe, gestresseerd (na al meer dan een jaar), onzeker, gefrustreerd, noem maar op. Ik heb het gevoel dat ik gewoon ter plaatse aan het trappelen ben, dat ik niet vooruit ga. En ik wil vooruit.

Ik ga weer proberen om te werken, we zullen wel zien hoe het gaat vandaag ...

14:51 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: angst |  Facebook |

16-01-07

Een nieuw jaar, een nieuwe kans

Het gaat weer beter, ik heb al redelijk goed gewerkt de laatste dagen (het gaat nog altijd veel te traag vooruit volgens mij, maar ik ga tenminste weer vooruit na weken van stilstand). Maar het allerbelangrijkste is dat mijn thesis nu een paar treden hoger op mijn ladder van belangrijkheid staat, niet het hoogste, maar wel direct na mijn verloofde (oh ja, ik ben verloofd!), mijn familie en vrienden en mijn gezondheid. Dus mijn werk en dingen die ik buiten school doe (piano, extra cursussen, ...) komen niet meer voor mijn thesis. En het is weer 'mijn thesis' in plaats van 'die thesis' :-)

Minder goed nieuws is dat de bedreigingen ook weer zijn begonnen. Mijn vader zijn nieuwjaarswensen waren: "En dit jaar uw thesis af, he, of ik bekijk u niet meer. En mama ook niet!" Zeer leuk. En mijn moeder zei vorige zaterdag nog (nadat ze vroeg hoe het met mijn thesis was): "Zie maar dat ze afgeraakt voor april!" En ze keek (weer) dreigend, ik ken die blik ondertussen al heel erg goed.

Waarom vindt iedereen die datum toch zo belangrijk? Het is alsof mijn leven gedaan is als mijn thesis niet af is in april, maar volgens hen was mijn leven dan in december en vorig jaar in juli ook al gedaan! Er is een liedje van Johnny Logan (je weet wel, van het Eurovisiesongfestival) met als titel: 'What's another year?' Wel, in dat jaar zit ik nu, in het 'What's another year'-jaar. Ik ben nu al zo lang met mijn thesis bezig, voor mij doet het er niet meer toe wanneer ik er van af ben. Zolang ik dit jaar maar afstudeer. En zolang ik maar blij en trots kan zijn omdat ik er gekomen ben en omdat ik mijn thesis de moeite waard vind. De rest kan mij weinig schelen.

Begrijp mij niet verkeerd: ik wil echt afstuderen in juli. Ik wil zo snel mogelijk een afgewerkte thesis afgeven. Maar ik ga niet dood als dat niet lukt. En dat moet ik echt blijven onthouden, want soms -zoals gisteren bijvoorbeeld- vergeet ik dat weleens, en dan krijg ik weer paniekaanvallen 's avonds en kan ik niet meer slapen zonder Bach Recue Remedy. En dat wil ik niet.

Dus: mijn thesis, mijn tempo. Ik kom er wel, ooit.

13:08 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (4) | Tags: angst, familie |  Facebook |