09-02-07

Herinneringen

Ik woon (sinds ik samenwoon met mijn verloofde - ik vind het fantastisch om hem zo te noemen :-)) heel dicht bij mijn vroegere middelbare school (eerste en tweede middelbaar) en elke keer als ik die kinderen (want dat zijn ze nog) naar buiten zie komen na een schooldag denk ik: "Ik wou dat ik weer op de middelbare school zat, toen was het leven nog zo eenvoudig ..."

En zo ook weer enkele minuten geleden. Alleen, voor de eerste keer besefte ik hoe verkeerd deze redenering wel is: ik was helemaal niet gelukkig toen. Integendeel: mijn middelbare schooltijd was net niet rotslecht. Gepest geweest, 'vrienden' die mij dagelijks kleineerden (niet altijd dezelfde, maar elke dag was er wel iemand die een 'grapje' maakte ten koste van mij), verliefd op jongens die ik niet kon krijgen (om uiteenlopende redenen). Het enige wat wel goed ging was het leren zelf en het naar school gaan (ik was één van de weinigen die effectief wel graag naar school ging; voor de lessen, niet voor de speeltijden), ik had hoge punten (niet zo hoog als mijn ouders altijd wouden (lees: 90%), maar wel hoog), weinig moeite met vakken (buiten fysica -bah!- en LO -nog eens bah!) en bijna alles interesseerde me (nieuwsgierig en leergierig zijn heeft zo zijn voordelen).

Balans van nu: ik heb nog nooit zoveel vrienden gehad, en ze aanvaarden mij zoals ik ben, maken geen grapjes ten koste van mij en staan voor mij klaar als ik ze nodig heb. Ik heb een fantastische vriend, ga volgend jaar met hem trouwen, woon met hem samen (en hij wil nog altijd met mij trouwen!!!) en wil met hem een huisje-tuintje-kindje (en hij met mij, gelukkig). Het enige wat niet goed gaat is school, en dan enkel mijn thesis, dus eigenlijk gaat school maar voor minder dan de helft slecht. En dan nog: mijn vertalingen zijn af, dus ik heb eindelijk het gevoel dat ik weer vooruit aan het gaan ben (ook al heb ik dinsdag, woensdag, donderdag en vandaag niets meer gedaan - maar vandaag is nog niet voorbij), dus zo slecht gaat die thesis nu ook weer niet momenteel.

Dus wat ik zit eigenlijk te klagen? 'Oh nee, mijn thesis is nog niet af.' Wel: so what? Ik ben gelukkig.

15:49 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (4) | Tags: inzichten, liefde, vriendschap |  Facebook |

Commentaren

Middelbare school, bah! Ik heb er ook leuke momenten meegemaakt hoor, maar ik ben zo blij dat dat helemaal achter de rug is!!!

Gepost door: Sandrissimo | 09-02-07

zo zie je maar. thesis... tis ma allemaal relatief, eh. maar een mens moet er door. over een paar jaar denk je waarschijnlijk niet meer aan je thesis. maar je verloofde(hehe, dan echtgenoot, eh!) zal er wel nog altijd zijn. :-)

Gepost door: beate | 11-02-07

oja proficiat met je vertalingen, eh!!

Gepost door: beate | 11-02-07

Beste Lena,
Wat je schrijft is allemaal heel herkenbaar voor mij. Ik heb ook absoluut geen heimwee naar de middelbare school. En guess what... Ik was een ramp in wetenschappelijke vakken en L.O...
Ik verkies dus ook duizend keren mijn leven nu, alle moeilijkheden (en verkeerde keuzes ?) ten spijt.
Doe maar rustig aan voor de thesis. Na het halen van zo'n mijlpaal is het wel normaal dat je wat tijd nodig hebt om terug op gang te komen denk ik. Ik heb dat in elk geval ook altijd. Ik duim voor je

Gepost door: doctoranda-mama | 13-02-07

De commentaren zijn gesloten.