28-03-07

Schaamte

Het gaat niet zo goed de laaste tijd. Vorige week heb ik bitter weinig gedaan, ik moest begin deze week 3 uur inhalen (omdat ik zaterdag toch goed heb kunnen werken, anders waren het er meer geweest) en aangezien ik maandag niet en dinsdag maar één uur heb gewerkt, moet ik nu 6 uur inhalen. Zucht.

Ik heb alle artikels en boeken die ik in de Marouzeau gevonden heb opgezocht en de werken die in bibliotheken in de buurt van de unif te vinden waren, heb ik uitgeleend of gekopieerd. Nu kan ik dus beginnen schrijven, wat mij natuurlijk veel angst aanjaagt.

Mijn grootouders zijn bovendien weer aan het pushen: "Het is nog maar een maand, he, het is volgende maand al dat je ze moet afgeven!" enzovoort. Ja, dat weet ik wel, en nee, ze zal niet afgeraken maar ik heb geen zin om jullie teleurgestelde gezichten weer te zien dus zeg het jullie niet. Mijn moeder weet het al (ze vroeg het via de telefoon en da's gemakkelijker om het dan te zeggen), ik hoop dat zij het nieuws verspreidt. Laf, ik weet het. En ik schaam me ervoor.

Ik heb het weer gedaan, mensen verzekerd dat mijn thesis voor eerste zit ging afzijn, en nu is het weer niet gelukt. Ik maak mijzelf wijs dat ik het mij niet aantrek, dat ik bepaal wanneer mijn thesis af zal zijn en niemand anders, dat het geen falen is, maar ik weet dat ik lieg. Want ze had af kunnen zijn, als ik gewoon de energie en de moed had gehad om elke dag 4 à 5 uur te werken. Ze had al lang af kunnen zijn, als ik mijzelf niet had blijven saboteren.

Eén van mijn vriendinnen zit in hetzelfde schuitje als ik, zij is nu ook bezig aan haar tweede thesisjaar, maar haar thesis zal af zijn volgende maand. En ik ben heel blij voor haar, maar ook jaloers. Ik gun het haar, maar ik wou dat mijn thesis ook af was volgende maand. Ik wou dat ik dat ook kon zeggen, ik wou dat we samen konden gaan vieren dat we er van afwaren. Maar ik heb het weer maar eens verpest ...

12:37 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (5) | Tags: uurrooster, schuldgevoel |  Facebook |

Commentaren

Dag Lena,
Het is volkomen normaal dat je gemengde gevoelens hebt over die vriendin haar thesis. Denk vooral niet dat je het verpest hebt. Je zal er wel komen, in jouw tempo en op je eigen manier.
Veel moed

Gepost door: Vina | 28-03-07

Hey Lena,
Ik weet dat ik wat repititief wordt, maar dat verschil tussen eerste zit en tweede zit is zo KLEIN als je het vergelijkt met de duur van een mensenleven... Binnen een paar jaren ben je die laatste maanden al lang vergeten. Ga maar met een gerust geweten voor die tweede zit.... Daarna zal je extra hard kunnen vieren... hou maar vol ! Alles komt goed...

Gepost door: doctoranda-mama | 28-03-07

Easy does it!!

Gepost door: Sandrissimo | 29-03-07

het is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar je moet niet te hard denken aan wat je familie en zo denkt. uiteindelijk maak je die thesis voor jezelf en niet voor hen. en doctoranda-mama heeft het mooi gezegd. volhouden... you'll get there!

Gepost door: beate | 30-03-07

Schaamte is een negatief gevoel, dat je echt niet verder brengt. Probeer jezelf positief toe te spreken, dat helpt echt!

Gepost door: Sandrissimo | 30-03-07

De commentaren zijn gesloten.