28-03-07

Schaamte

Het gaat niet zo goed de laaste tijd. Vorige week heb ik bitter weinig gedaan, ik moest begin deze week 3 uur inhalen (omdat ik zaterdag toch goed heb kunnen werken, anders waren het er meer geweest) en aangezien ik maandag niet en dinsdag maar één uur heb gewerkt, moet ik nu 6 uur inhalen. Zucht.

Ik heb alle artikels en boeken die ik in de Marouzeau gevonden heb opgezocht en de werken die in bibliotheken in de buurt van de unif te vinden waren, heb ik uitgeleend of gekopieerd. Nu kan ik dus beginnen schrijven, wat mij natuurlijk veel angst aanjaagt.

Mijn grootouders zijn bovendien weer aan het pushen: "Het is nog maar een maand, he, het is volgende maand al dat je ze moet afgeven!" enzovoort. Ja, dat weet ik wel, en nee, ze zal niet afgeraken maar ik heb geen zin om jullie teleurgestelde gezichten weer te zien dus zeg het jullie niet. Mijn moeder weet het al (ze vroeg het via de telefoon en da's gemakkelijker om het dan te zeggen), ik hoop dat zij het nieuws verspreidt. Laf, ik weet het. En ik schaam me ervoor.

Ik heb het weer gedaan, mensen verzekerd dat mijn thesis voor eerste zit ging afzijn, en nu is het weer niet gelukt. Ik maak mijzelf wijs dat ik het mij niet aantrek, dat ik bepaal wanneer mijn thesis af zal zijn en niemand anders, dat het geen falen is, maar ik weet dat ik lieg. Want ze had af kunnen zijn, als ik gewoon de energie en de moed had gehad om elke dag 4 à 5 uur te werken. Ze had al lang af kunnen zijn, als ik mijzelf niet had blijven saboteren.

Eén van mijn vriendinnen zit in hetzelfde schuitje als ik, zij is nu ook bezig aan haar tweede thesisjaar, maar haar thesis zal af zijn volgende maand. En ik ben heel blij voor haar, maar ook jaloers. Ik gun het haar, maar ik wou dat mijn thesis ook af was volgende maand. Ik wou dat ik dat ook kon zeggen, ik wou dat we samen konden gaan vieren dat we er van afwaren. Maar ik heb het weer maar eens verpest ...

12:37 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (5) | Tags: uurrooster, schuldgevoel |  Facebook |

19-03-07

Enkele lijfspreuken

Ik dacht juist aan deze zinnetjes die enkele weken geleden als een schokgolf door mij heengingen en ik wou ze jullie even meegeven:

Proberen is falen met onderscheiding

Zelfs de grootste vernedering is beter dan niets doen

Iemand niet vergeven is vergif drinken en hopen dat die ander doodgaat

15:56 Gepost door Lena in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: lijfspreuken |  Facebook |

Intieme momenten

Het is weer veel te lang geleden, maar ik heb een excuus: ik ben nauwelijks thuis geweest vorige week (wat niet wilt zeggen dat ik niets gedaan heb, gelukkig).

Zaterdag 10 maart zou ik normaalgezien de voorziene twee uur werken, maar mijn nicht was overstuur (en ik eigenlijk ook een beetje, problemen in de familie), dus zijn we om ons op te vrolijken naar bruidskledij gaan kijken (zij gaat namelijk ook trouwen volgend jaar). Ik heb dus maar één uur gewerkt, maar ik was wel trots op mijzelf omdat ik na dat uitstapje toch nog heb gewerkt. En dan andere uur heb ik vorige week ruimschoots ingehaald.

Zondag 11 maart ben ik bij mijn ouders en zussen gaan eten en ik heb de tip van mijn vorige begeleidster van Studieadvies toegepast: ik heb tegen mijn zussen en mijn moeder gezegd dat ik van hen hou. Ik heb het daar heel moeilijk mee (zit in de familie), ik kon het enkel tegen mijn verloofde zeggen, maar ik voelde mij toch veel beter nadat ik het gezegd had. Vooral bij mijn moeder deed het heel veel deugd: ik had haar eerst gewoon vastgepakt en ze legde haar hoofd op het mijne, en het is heel lang geleden dat we zo'n intiem moment gedeeld hebben. Ze zei het wel niet terug, maar dat moest niet, ik weet hoe moeilijk het is voor haar om het te zeggen en ik zag in haar ogen dat ze ook van mij houdt, dus da's genoeg. Tegen mijn vader heb ik het nog niet gezegd, daar ben ik nog niet klaar voor. Maar dat komt wel.

Nu terug naar mijn thesis: ik heb vorige week 15 uur gewerkt, da's dus drie uur meer dan de opgelegde 12 uur. Vooral vrijdag heb ik bergen verzet: ik heb vijf uur gewerkt. Vijf uur lang heb ik boeken opgezocht om een goede commentaar te kunnen schrijven van mijn bronnen. Ik heb vier pagina's (8 bladzijden) met titels van werken, en als ik daar niet mee zou toekomen - en voor sommige bronnen heb ik te weinig titels - of als ik te weinig werken in België vind, wachten er nog uren titels zoeken op mij. Maar ik heb het er voor over. Ik heb ook al een klein stukje geschreven, maar ik heb vooral boeken gelezen en aangeduid wat ik nodig heb, dat kon ik buiten doen, in de zon. En nu krijg ik tenminste geen paniekgevoelens meer wanneer ik aan die boeken denk, want ik moet er nog maar één lezen ipv allemaal.

Gisteren had ik een zware migraine-aanval, ik heb dus de hele dag in mijn bed gelegen. En vanmorgen had ik weer hoofdpijn (postmigrainedag), maar die ging over met een pilletje (die van gisteren niet). Maar ik moet het wel rustig aandoen vandaag, maar aangezien ik vandaag sowieso de boeken die ik vrijdag gevonden heb ging opzoeken, is dat geen probleem.

En van zodra ik die boeken heb, kan ik beginnen schrijven. Dan ga ik weer het gevoel krijgen dat ik vooruit ga, eindelijk!

12:49 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: thesis, familie, migraine, liefde |  Facebook |

09-03-07

Ordenen

Dat heb ik vooral gedaan de voorbije dagen: ordenen. Ordenen van mijn gedachten en mijn bureau.

De twee uur per dag werken lukken redelijk goed, soms werk ik drie uur, maar ik heb het gevoel dat ik zo weinig doe. Ik heb nog niets geschreven, want ik weet niet hoe ik eraan moet beginnen. Ik heb dan maar alle aspecten die in mijn tweede deel moeten staan opgeschreven, maar ik weet niet hoe ik die allemaal ga opschrijven: ga ik die scheiden en één per één behandelen (niet aangeraden) of ga ik ze door elkaar aan bod laten komen (beter)? Het laatste dus, dat was gemakkelijk, maar wat nu? Hoe ga ik dat aanpakken? Hoe ga ik alles ordenen en het een mooi geheel laten worden?

De meeste mensen zouden gewoon beginnen schrijven en dan wel zien hoe ze het gaan doen, maar ik kan dat niet. Ik moet eerst een structuur hebben en dan kan ik beginnen schrijven. Ik weet niet hoe dat komt, maar ik moet kunnen weten waar ik naartoe ga en hoe ik het ga doen eer ik aan iets kan beginnen. Bij mijn eerste deel was dat ook zo: vooraleer ik een hoofstuk schreef, stelde ik eerst alle titels op. Natuurlijk zijn er veranderd en heb ik er titels bijgevoegd, maar ik moet een referentiepunt hebben. En nu heb ik dat nog niet en zit ik vast.

Ik heb nog een probleem: ik weet niet hoe ik kritieken vind op mijn bronnen. Ik heb een abonnement genomen op de bibliografie van de Oudheid (L'année Philologique op het internet) om die daarop toe zoeken, maar ik heb de indruk dat de boeken overzichtelijker zijn op dat vlak. Dus moet ik toch naar de bibliotheek om die boeken na te kijken, waarmee ik tijd verlies. Volgende week moet ik er sowieso zijn om te werken, dus zal ik dan de boeken inkijken.

Vandaag ga ik proberen om een beetje te schrijven, mijn twee dagen denkwerk hebben mij een vaag idee opgeleverd hoe ik het ga aanpakken, dus dat wordt vandaag getest. Ik hoop dat het werkt ...

13:26 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (5) | Tags: schrijvertje |  Facebook |

06-03-07

Veel te vertellen

Ik heb inderdaad veel te vertellen, dat komt ervan als je het aanvullen van je blog uitstelt ...

Eerst en vooral: de afspraak met de copromotor. Mijn vertalingen zijn goedgekeurd, maar volgens mij heeft hij ze niet echt nagekeken. Ik denk dat hij ze gewoon heeft doorgelezen, en ik had verwacht dat hij ze zou vergelijken met de originele Griekse/Latijnse tekst, maar ja. Ze zijn goedgekeurd en dus kan hij mij - normaalgezien - niets meer maken (op dat vlak toch). Opluchting alom, dus.

Vrijdag was een redelijk belangrijke dag voor mij: ik heb een inzicht gehad (zo'n lichtje dat boven je hoofd gaat branden) en ik heb mijn nieuwe begeleider op Studieadvies ontmoet.

Eerst het inzicht, dat is het belangrijkste voor mij. Vorige week was er een aflevering van Oprah waarin dikke mensen die een maagverkleining hadden ondergaan kwamen spreken over de problemen die ze daarna ondervonden. Wat hadden ze voor? Wel, ze hadden de reden waarom ze dik waren niet aangepakt (dit wil zeggen: ze hadden hun eetverslaving niet aangepakt, ze konden zich gewoon niet meer volproppen), waardoor ze een andere verslaving ontwikkelden, meestal aan alcohol. Een transfer-verslaving, dus. Ze dachten dat al hun problemen opgelost zouden zijn wanneer ze slank zouden zijn, maar dat was dus niet waar. En een paar dagen later ging bij mij het licht aan: ik doe dat ook! Ik denk (dacht) ook dat wanneer mijn thesis af is, alles opeens veel beter gaat zijn: ik ga mij niet meer minderwaardig voelen, ik ga opeens veel zelfvertrouwen hebben, ik ga geen paniek meer voelen, ik ga niet meer angstig zijn, ik ga beter kunnen slapen, ... Maar dat is helemaal niet waar! Want wanneer mijn thesis af is, zal ik wel andere zaken vinden waardoor ik mij minderwaardig zal voelen en dan ga ik mij zorgen beginnen maken over het vinden van werk en ga ik daar weer over panikeren en angstig zijn, ... En toen ik dit besefte, viel er een blok van mijn schouders, zeker toen ik tegen mijzelf zei: "Je thesis zorgt ervoor dat je een diploma hebt, niets anders, niets meer en niets minder."

Nu over de nieuwe begeleider: het klikt niet zo goed, maar misschien is dat niet slecht. Het is een man, dus hij denkt al heel anders dan ik, en hij begrijpt mij ook niet zo goed. Maar misschien wordt het tijd dat iemand eens een ander licht op mijn probleem doet schijnen, wie weet. In ieder geval, in mei komt mijn oorspronkelijke begeleidster terug, dus het is maar voor twee maanden, en hij spreekt het liefst af om de twee weken, dus als het echt niet zou klikken, moet ik hem toch niet veel zien. En de opdracht die ik heb gekregen is heel goed te doen: twee uur per dag werken, een uur in de voormiddag en een uur in de namiddag. Wat dus goed lukt, ik heb voor mijzelf de lat een beetje hoger gelegd, een uur per dag meer als het gaat, dus we zullen wel zien hoe dat vlot. Ik hoop goed ...

15:42 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: studieadvies, inzichten, procrastinatie |  Facebook |