13-04-07

Bedrieger

ik voel mij zo'n bedrieger op dit moment. Ik heb gisteren niet gedaan, ik heb de procrastinatie weer maar eens laten winnen. De stress is weg en hier gaan we dus weer. Maar zo ga ik er nooit komen, waarom doe ik mij dat toch elke keer opnieuw aan?


Ik ben gisteren niet meegeweest met mijn familie toen ze gingen winkelen omdat ik moest werken. Misschien is het daarom dat ik niets heb gedaan: ik wou eigenlijk ergens anders zijn. Ik ben het beu om dingen te moeten opgeven voor mijn thesis, en wie weet heb ik mij zo afgereageerd. Of misschien haal ik dat nu aan als een excuus om te mogen luilakken.
En dan voel ik mij dus een bedrieger: ik zeg tegen mensen dat ik niet meekan omdat ik moet werken en dan doe ik niets, terwijl ze wel denken dat ik werk. En dan ben ik verbaasd als ze denken dat ik er mijn voeten aan veeg en nooit iets doe en tegen hen lieg. Typisch.

11:38 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: schuldgevoel, procrastinatie |  Facebook |

Commentaren

Beste Lena, het spijt me te lezen dat de schuldgevoelens en de angst weer opduiken...
Ik denk ook soms: goh, ik breng mijn kinderen heel der dagen naar de crèche om hier als een slakketje vooruit te gaan, tussendoor te surfen, het gemeenschapsgeld van mijn beurs te verdoen door op mijn stoel te zitten suffen... Maar ik geloof ook wel dat een thesis schrijven nu eenmaal iets is dat je zeven uur op zeven uur geconcentreerd kan doen (of ik kan dat in elk geval niet)...
Doe maar rustig voort en geef af whatever er uit de bus komt. Ik hoop je hiermee niet te stresseren, maar ik denk toch dat je misschien echt de lat niet te hoog mag leggen, en gewoon "iets" moet afgeven... (ik hoop echt dat ik je niet bang maak). Ik wou maar gewoon zeggen dat studenten hier echt soms met van alles en nog komen opzetten en dat zijn echt geen meesterwerken (en ook mijn doctoraat zal alles behalve zijn) maar als we zien dat ze een inspanning hebben gedaan, hebben ze een streepje voor en geraken ze er wel door... HET LUKT WEL ! tot later

Gepost door: doctoranda-mama | 13-04-07

Positief blijven denken hoor! En misschien kan je het werk in kleinere deeltjes kappen, zodat het overzichtelijker wordt.
Ook ben je misschien te perfectionistisch? Ik weet van mezelf dat ik soms de lat gewoon te hoog leg en dan lijkt het werk onoverkomelijk, want perfect bestaat niet natuurlijk...

Gepost door: Sandrissimo | 16-04-07

De commentaren zijn gesloten.