06-06-07

Nieuw strijdplan

Het ging niet zo goed de laatste weken. Het is alsof mijn procrastinatie besloten heeft om zich naar het voorplan te vechten en ik had geen verweer meer. Wat vorig jaar werkte, werkt nu niet meer. Ik was een vogel voor de procrastinatiekat. En nu komt het ergste: het kon mij eigenlijk niets schelen. Ik deed bijna niets (maar nooit helemaal niets) en het liet mij koud. Nu nog, eigenlijk, al begint het tot mij door te dringen dat dat niet normaal is.

Ik had maandag een afspraak op Studieadvies, met mijn oorspronkelijke begeleidster, en samen met haar ben ik tot het inzicht gekomen dat ik er nu in geslaagd ben om mijn thesis minder belangrijk te maken; ik ben er alleen te ver in gegaan. Ik moet nu proberen om het weer belangrijker te vinden, maar weer niet te belangrijk, want dan ga ik weer panikeren en dan gebeurt er ook niets. Als ik echt heel eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik het wel goed vind zo, ik slaap tenminste goed. En ik ben redelijk gelukkig. 'Waarom zou ik dat dan veranderen?' vraagt een mens zich af. Omdat mijn thesis anders niet afgeraakt, natuurlijk. (En wat haat ik die thesiswolk die de hele tijd boven mijn hoofd hangt, ook al slaag ik er de laatste tijd heel goed in om die te negeren.)

We hebben ook een stappenplan: ik moet voor elke week opschrijven wat ik wil doen die week en daar een beloning aan vastknopen. En dat heb ik ook gedaan: mijn doel voor deze week is: Suetonius en Tacitus af en twee teksten gelezen en aangeduid over zelfmoord in de Oudheid en daarvan één ontleed in mijn schriftje dat ik daarvoor gebruik. Het lezen, aanduiden en opschrijven is al gedaan, vandaag wil ik Suetonius afhebben, anders krijg ik Cicero niet meer af voor zaterdag. Want dat is mijn beloning: een vrije zaterdag! Een extra vrije dag! En weten dat je die vrije dag ook echt verdiend hebt ...

Ander onderdeel van het stappenplan: in de voormiddag beginnen met dingen waar je niet echt bij moet nadenken (zoals het lezen en aanduiden en ontleden van teksten), in de namiddag dan werken aan de historische kritiek. Gisteren heeft het gewerkt, ik hoop vandaag ook (ik heb toch al goed gewerkt deze voormiddag, dus vandaag is al half gelukt :-)).

Derde en laatste onderdeel: doelstellingen en motiverende zinnetjes op een post-it schrijven en die ergens kleven waar je het goed kan zien. Dat heb ik maandag al gedaan, en ik moet zeggen dat het werkt. (Voor de geïnteresseerden, dit zijn de zinnetjes: Mijn thesis, mijn tempo; Ik kan het! Ik kan het! Ik kan het!; Thesis af = echte rust en Gewoon doen! Doen!)

Ik kan de hulp van Studieadvies en van het strijdplan echt wel gebruiken, want ik heb het echt moeilijk de laatste weken. Volgens mijn beleidster is dat normaal, want als mijn thesis af is, word ik beoordeeld, en dat is waar ik zo bang voor ben. En dus ga ik vluchten, waar ik heel goed voor ben. De laatste loodjes zijn zwaar voor iedereen, maar voor faalangstigen (passief of actief, maakt niet uit) wegen ze dubbel zoveel. Dat belooft dus voor de volgende twee maanden. Ik ga het nog heel zwaar krijgen, vrees ik.

Vanavond ga ik dit alles (strijdplan en problemen) aan mijn vriend vertellen en hopen dat hij het begrijpt. Misschien is het daarom dat ik zo zenuwachtig ben vandaag ...

15:59 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (3) | Tags: inzichten, procrastinatie, angst, studieadvies |  Facebook |

Commentaren

Dat idee van die post-its met positieve berichten is heel goed, dat helpt echt hé.

Gepost door: Sandrissimo | 08-06-07

Ja, die positieve boodschappen werken echt heel goed, ik had dat veel eerder moeten doen. Als ik het even niet zie zitten, moet ik er gewoon naar kijken en dan krijg ik weer moed. Een aanrader, dus :-)

Gepost door: Lena | 09-06-07

Heel herkenbaar. Ik ga het post-its idee ook eens overnemen en zien of het hier ook helpt. ;)

Veel moed!

Gepost door: Linn | 09-06-07

De commentaren zijn gesloten.