24-06-07

Falen en weer opstaan

Mijn plan om mijn thesis tegen mijn verjaardag af te krijgen is dus niet gelukt, aangezien ik vandaag verjaar en ik mijn moeder weer moest teleurstellen met het slechte nieuws. Een minpuntje in een anders wel leuke dag. Ze vroeg of mijn promotor mijn thesis al had goedgekeurd, en nu begin ik weer te denken dat ik misschien toch gebuisd ga zijn wanneer ik mijn thesis afgeef. Faalangst, bah!

Het goede nieuws nu: mijn nieuwe strategie werkt. Ik heb wel nog geen enkele zaterdag vrijaf gehad, maar ik heb wel al mijn doelstellingen gehaald tegen zondag. (Buiten vandaag, maar dat komt omdat ik een zware week had.)

Twee weken geleden (week van 4 juni tot en met 10 juni) was al hetgeen ik af wou hebben zaterdagnamiddag af. Ik heb wel langer moeten werken dan ik had gedacht, maar het was toch af, wat het belangrijkste was. Mijn beloning: een leuke, ontspannende zondag.

Vorige week (week van 11 juni tot en met 17 juni) het ik ook al mijn doelstellingen zaterdag gerealiseerd: 1 tekst over zelfdoding in Rome gelezen, aangeduid en opgeschreven in mijn schriftje, de historische kritiek van Cicero af en 4 processen/wetteksten mooi uitgeschreven met voetnoten naar de bronnen. Enkel het mailen naar mijn copromotor heb ik niet gedaan, maar dat heb ik maandag meteen gedaan (en hij heeft nog altijd niet teruggemaild, typisch).

Deze week heb ik dus vandaag nog een beetje moeten doen (één ding was mijn blog aanvullen, want anders vergeet ik dat weer). Ik heb mijn copromoter gemaild (zie hierboven), de rest van de teksten mooi uitgeschreven (behalve die over de Lex Cornelia), 1 tekst (voorlopig de laatste) over zelfdoding gelezen en aangeduid (nog niet opgeschreven, dat is voor volgende week), begonnen aan de Lex Cornelia (ik heb vandaag een overzicht gemaakt van alle bronnen in de juiste volgorde) en mijn blog aangevuld (ben ik eigenlijk nog mee bezig).

Vorige week heb ik elke dag hoofdpijn gehad (geen migraine), maar ik heb toch doorgewerkt. Ik vrees dat ik mij dus een beetje geforceerd heb, want deze week was ik veel sneller moe en afgeleid. Maandagnamiddag ben ik ook nog naar de dokter gegaan (was de hoofdpijn beu - ik had sinusitis trouwens), waardoor ik minder heb kunnen doen dan gepland die dag. Dinsdagvoormiddag had ik een sollicitatiegesprek, dat was heel snel gedaan (het ging goed), maar je bent daar toch nog mee bezig als je al terug thuis bent (ik toch). Tegen het einde van de week (vooral dan vrijdag en zaterdag) ging het weer veel beter en kon ik weer meer doen. Dus heb ik het toch gehaald.

Volgende week (van 25 juni tot en met 1 juli) wil ik de laatste tekst over zelfdoding opgeschreven hebben, het boek dat ik heb laten overkomen via IBL gekopieerd hebben, het stuk over de Lex Cornelia afhebben, een lijst van personen die voorkomen in de processen opgesteld hebben en mijn blog weer aangevuld hebben. Vooral de Lex Cornelia is veel werk, maar het moet vooruit beginnen gaan!

Nog even doorbijten, 't is bijna gedaan.

21:48 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: overwinning, angst, schuldgevoel, familie |  Facebook |

06-06-07

Nieuw strijdplan

Het ging niet zo goed de laatste weken. Het is alsof mijn procrastinatie besloten heeft om zich naar het voorplan te vechten en ik had geen verweer meer. Wat vorig jaar werkte, werkt nu niet meer. Ik was een vogel voor de procrastinatiekat. En nu komt het ergste: het kon mij eigenlijk niets schelen. Ik deed bijna niets (maar nooit helemaal niets) en het liet mij koud. Nu nog, eigenlijk, al begint het tot mij door te dringen dat dat niet normaal is.

Ik had maandag een afspraak op Studieadvies, met mijn oorspronkelijke begeleidster, en samen met haar ben ik tot het inzicht gekomen dat ik er nu in geslaagd ben om mijn thesis minder belangrijk te maken; ik ben er alleen te ver in gegaan. Ik moet nu proberen om het weer belangrijker te vinden, maar weer niet te belangrijk, want dan ga ik weer panikeren en dan gebeurt er ook niets. Als ik echt heel eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik het wel goed vind zo, ik slaap tenminste goed. En ik ben redelijk gelukkig. 'Waarom zou ik dat dan veranderen?' vraagt een mens zich af. Omdat mijn thesis anders niet afgeraakt, natuurlijk. (En wat haat ik die thesiswolk die de hele tijd boven mijn hoofd hangt, ook al slaag ik er de laatste tijd heel goed in om die te negeren.)

We hebben ook een stappenplan: ik moet voor elke week opschrijven wat ik wil doen die week en daar een beloning aan vastknopen. En dat heb ik ook gedaan: mijn doel voor deze week is: Suetonius en Tacitus af en twee teksten gelezen en aangeduid over zelfmoord in de Oudheid en daarvan één ontleed in mijn schriftje dat ik daarvoor gebruik. Het lezen, aanduiden en opschrijven is al gedaan, vandaag wil ik Suetonius afhebben, anders krijg ik Cicero niet meer af voor zaterdag. Want dat is mijn beloning: een vrije zaterdag! Een extra vrije dag! En weten dat je die vrije dag ook echt verdiend hebt ...

Ander onderdeel van het stappenplan: in de voormiddag beginnen met dingen waar je niet echt bij moet nadenken (zoals het lezen en aanduiden en ontleden van teksten), in de namiddag dan werken aan de historische kritiek. Gisteren heeft het gewerkt, ik hoop vandaag ook (ik heb toch al goed gewerkt deze voormiddag, dus vandaag is al half gelukt :-)).

Derde en laatste onderdeel: doelstellingen en motiverende zinnetjes op een post-it schrijven en die ergens kleven waar je het goed kan zien. Dat heb ik maandag al gedaan, en ik moet zeggen dat het werkt. (Voor de geïnteresseerden, dit zijn de zinnetjes: Mijn thesis, mijn tempo; Ik kan het! Ik kan het! Ik kan het!; Thesis af = echte rust en Gewoon doen! Doen!)

Ik kan de hulp van Studieadvies en van het strijdplan echt wel gebruiken, want ik heb het echt moeilijk de laatste weken. Volgens mijn beleidster is dat normaal, want als mijn thesis af is, word ik beoordeeld, en dat is waar ik zo bang voor ben. En dus ga ik vluchten, waar ik heel goed voor ben. De laatste loodjes zijn zwaar voor iedereen, maar voor faalangstigen (passief of actief, maakt niet uit) wegen ze dubbel zoveel. Dat belooft dus voor de volgende twee maanden. Ik ga het nog heel zwaar krijgen, vrees ik.

Vanavond ga ik dit alles (strijdplan en problemen) aan mijn vriend vertellen en hopen dat hij het begrijpt. Misschien is het daarom dat ik zo zenuwachtig ben vandaag ...

15:59 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (3) | Tags: inzichten, procrastinatie, angst, studieadvies |  Facebook |