27-07-07

Eerste versie

Het was maandag zover: paniek.  Eigenlijk was het zondag al begonnen, toen mijn vriend één avond thuis was van kamp (de jongere takken vertrokken later dan de oudere, dus hij heeft leiding naar huis gebracht om met de nieuwe leden op de bus te zitten).  Ik denk dat alle schuldgevoelens die ik had terugkwamen toen ik hem zag, zeker aangezien ik niet echt een productieve week achter de rug had.
Ik ben dus beginnen huilen, hij heeft mij getroost, maar het mocht niet baten: 's nachts wakker geworden (paniek), en hij heeft mij weer mogen troosten.  's Morgens was het dan nog altijd niet over, dus naar Studieadvies gegaan.  Daar heb ik ontdekt waarom het niet ging: het moest, het was mijn laatste kans, als mijn thesis nu niet af is, geraakt ze nooit af, ...  Niet echt helpende gedachten, dus.  

Vanaf maandag denk ik dus zo: "Dit is de eerste versie van mijn thesis, en eigenlijk is die al af.  Ik moet dus enkel van versie 1 versie 1bis maken, met een inleiding, een conclusie en een minimum aan historische kritiek.  Versie 2 is voor december, maar ik wil versie 1 afgeven op 31 juli, voor mijzelf, mijn familie en mijn vriend."  En dan kan ik zeggen dat mijn promotor mij gebuisd heeft ...  En (zoals een vriendin van mij zei) als ik nu iets afgeef, gaat de decaan meer geneigd zijn om mij toe te laten tot de decemberzittijd, omdat er dan een bewijs is dat ik al veel heb gedaan. 
Het gaat niet veel beter (werkgewijs), maar ik heb toch al geen paniek meer.  Ik ga nu nog wat doorwerken, zodat ik nog wat inhaal, en morgen ga ik veel meer moeite beginnen doen, want dan wordt het spannender (en dan hoop ik dat het ook beter gaat met mijn concentratie).  De voorbije dagen heb ik altijd iemand bij mij gehad, zodat ik niet alleen thuis ben overdag.  Zonder die persoon was ik al lang ingestort, dus P.: Bedankt!  En ook iedereen die mij via deze blog aanmoedigt bedankt, het doet echt heel veel deugd.  

En wat versie 1 betreft: we hopen op een 10, maar vrezen voor een buis ... en toch gaan we door en geven we af! (You'll never know ...) 

22-07-07

PhdComics

Deze wou ik jullie niet onthouden:

Guilt

 Finishing Thesis The InternetNotworking

Procrastination

15:29 Gepost door Lena in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: procrastinatie |  Facebook |

With a little help from my friends

Ik heb niet zo'n goede week achter de rug, ik heb niet kunnen doen wat ik wou doen, en de deadline komt alsmaar dichter, en de paniek wordt dus groter. 
Ik kon maandag en dinsdag bijna niet werken, want elke keer als ik gewoon maar dacht aan werken, kwam het paniekgevoel opzetten; en dan ging ik weer procrastineren, natuurlijk.  Woensdag is mijn vriend dan ook nog eens vertrokken op scoutskamp (hij komt 30 juli pas terug -en vanavond, maar morgen vertrekt hij alweer) en toen heb ik in de namiddag naar een vriendin gebeld om gewoon te praten.  En zij heeft mij de raad gegeven om niet aan de deadline te denken, maar gewoon te werken.  En dat probeer ik, maar aangezien mijn thesis ten laatste binnen 9 dagen binnen moet zijn en ik nog heel veel moet doen, is dat echt niet gemakkelijk. 
Donderdag- en vrijdagnamiddag is een vriend bij mij thuis komen werken, zodat ik niet alleen zat.  Dat hielp (al had ik gehoopt om toch meer te kunnen werken), en het bewijs daarvan heb ik gisteren alweer geleverd: bijna niets gedaan (enkel 's avonds, omdat ik toch iets gedaan wou hebben).

Ik heb dus niet kunnen doen wat ik wou doen deze week, allesbehalve zelfs.  Ik ga nu nog wat werken, om toch meer gedaan te hebben deze week.  Ik was van plan om door te werken totdat hetgeen ik deze week af wou hebben af was, desnoods de hele nacht, maar daar ben ik van afgestapt.  Want ik moet volgende week nog een hele week werken, en als ik gisteren een hele nacht gewerkt had, ging dat niet.  Als ik dat toch zal moeten doen, zal dat voor volgend weekend zijn. 
Ik moet nog heel veel doen, maar ik ga sowieso afgeven.  Dat heb ik al veel gezegd, ik weet het, maar ik kan het gewoon niet maken om niet af te geven.  En niet alleen voor mijn vriend en mijn familie, maar ook voor mijzelf.  We zullen wel zien wat het wordt, ik wil gewoon afstuderen. 

Ik hoop gewoon dat ik volgende week de kracht ga hebben om echt heel goed door te werken, want anders zal het niet lukken ...

18-07-07

Promotor hier, promotor daar, miserie overal

Gisteren een mail gekregen van mijn allerliefste promotor (die de ondraaglijke last van het promotorschap over mijn fantastische thesis nog altijd blijft doorschuiven op de fragiele schouders van mijn copromotor): ik mag nu toch afgeven in juli.  Ik heb hem in duidelijke termen laten weten dat ik niet mag afgeven in december, en aangezien hij er redelijk zeker van was dat de decemberzittijd gezien wordt als een voortzetting van dit academiejaar en dat dus wel zou mogen, is hij het zelf maar gaan navragen (aangezien ik dit maar niet deed).  Resultaat: ik had gelijk.  Triomf.  Dus heeft hij zijn mening herzien, maar hij schreef wel dat als mijn thesis toch niet zou afraken, mijn copromotor en hij de decaan ervan zouden overtuigen dat ik echt wel zal afgeven in december, waardoor hij dan geneigd zou zijn om de verlenging toe te staan.  Maar zover zal het niet komen. 
(Ik heb namelijk besloten om gewoon af te geven.  Wat het resultaat ook is, hoeveel dingen ik ook nog niet gedaan heb; ik geef gewoon af.  Als ze dan nog altijd willen dat ik in december afgeef, moeten ze mij maar buizen.  Ze doen maar.)

Nu vraag ik mij het volgende af: waarom heeft mijn promotor niet eerst geïnformeerd en dàn pas gemaild?  Dat had mij enkele huilbuien, vele woedeaanvallen en heel veel emotionele instabiliteit bespaard.  Want nu (na het lezen van zijn laatste mail) gaat het opeens weer veel beter in mijn hoofd; blijkbaar remde het feit dat ik -weer- niet mocht afgeven mij toch af, al mijn standvastige en rebellerende uitspraken ten spijt.  Dit hebben we dus ook al weer geleerd over onszelf.  

Ik had vorige week dus een afspraak met mijn copromotor, en mijn promotor had niets tegen hem gezegd.  Voor hem was er dus geen probleem, hij heeft mij geholpen, enkele tips gegeven en vooral met mij meegeleefd (hij kan het zich blijkbaar nog wél herinneren dat hij ooit zelf een thesis heeft moeten schrijven).  Ik heb hem evenwel niets gezegd over de uitspraken van mijn promotor, ik ben geen idioot.  Als mijn promotor wilt dat mijn copromotor dit alles weet, moet hij het zelf maar zeggen. 
En mijn promotor is nog altijd mijn promotor, hoe graag hij dat ook anders zou zien.  Aangezien mijn copromotor een professor is uit een andere vakgroep, mag hij officieel mijn promotor niet zijn.  Maar mijn promotor vindt dat mijn copromotor eigenlijk mijn promotor is, aangezien hij meer weet over mijn onderwerp.  Wat hij zegt is dus het volgende: "Officieel ben ik je promotor, maar officieus is hij het."  Voor mij telt dat allemaal niet (vooral aangezien mijn copromotor niet zoveel meer weet over mijn onderwerp dan mijn promotor), dus ik hou het bij de officiële versie.  

Ik ga deze week dus werken, werken en nog eens werken; aangezien ik zondag ten laatste alles geschreven wil hebben.   En dan kan ik aan de afwerking beginnen en maandag 30 juli gaan kopiëren en -hopelijk- al afgeven (als het decanaat nog open is wanneer alles gekopieerd is, tenminste).  Het wordt een zware week, dus duim voor mij!

11:34 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (4) | Tags: promotorleed |  Facebook |

12-07-07

Lijflied

Hold on (Wilson Phillips)
http://www.youtube.com/watch?v=naXCGpABh9I

I know this pain
Why do lock yourself up in these chains?
No one can change your life except for you
Don’t ever let anyone step all over you
Just open your heart and your mind
Is it really fair to feel this way inside?

Chorus:
Some day somebody’s gonna make you want to
Turn around and say goodbye
Until then baby are you going to let them
Hold you down and make you cry
Don’t you know?
Don’t you know things can change
Things’ll go your way
If you hold on for one more day
Can you hold on for one more day
Things’ll go your way
Hold on for one more day

You could sustain
Or are you comfortable with the pain?
You’ve got no one to blame for your unhappiness
You got yourself into your own mess
Lettin’ your worries pass you by
Don’t you think it’s worth your time
To change your mind?

(chorus)

I know that there is pain
But you hold on for one more day and
Break free the chains
Yeah I know that there is pain
But you hold on for one more day and you
Break free, break from the chains

Some day somebody’s gonna make you want to
Turn around and say goodbye
Until then baby are you going to let them
Hold you down and make you cry
Don’t you know? Don’t you know things can change
Things’ll go your way
If you hold on for one more day yeah
If you hold on
Don’t you know things can change
Things’ll go your way
If you hold on for one more day,
If you hold on

Can you hold on
Hold on baby
Won’t you tell me now
Hold on for one more day ’cause
It’s gonna go your way
Don’t you know things can change
Things’ll go your way
If you hold on for one more day
Can’t you change it this time
Make up your mind
Hold on
Hold on
Baby hold on

11:42 Gepost door Lena in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: lijfspreuken |  Facebook |

06-07-07

Kroniek van een woedende thesisstudent

Mijn promotor heeft het weer gedaan. Hij heeft weer gezegd dat ik in januari moet afgeven. Hier is zijn mail: "beste Lena, hieronder wat antwoorden. het probleem met je timing is echter dat volgende week de verlofperiode begint en dat de verhandeling moet worden neergelegd de laatste dag van juli. Ik zie geen mogelijkheid meer om je tekst nu nog van commentaar te voorzien, noch om de komende drie weken nog teksten te lezen. Ik zou je willen suggereren eens te informeren bij het secretariaat omtrent de januarizittijd. Op die manier kunnen mijn collega (je promotor) en ik zelf nog wat commentaar geven op je tekst. M. vr. gr." En de antwoorden die hij daarna gaf, waren ook niet echt helpend.

Ik ben echt zo verschrikkelijk boos! Ik kan niet afgeven in januari omdat ik dat niet MAG! Je mag je jaar geen vier keer opnieuw doen! En ik kan het ook gewoon niet aan, emotioneel en fysiek niet! Ik ga er nu al bijna aan onderdoor. Trouwens, de thesissen van de andere twee studenten die samen met mij begonnen zijn heeft hij ook niet gelezen! Dus hij kan de pot op, tot die conclusie ben ik gekomen na een uur gebeld te hebben met één van mijn vriendinnen (waarvoor ik haar heel erg dankbaar ben).

Ik heb zojuist (echt: mail kwam toe om 11.25u!) een nieuwe mail van hem gekregen, waarin hij schrijft dat hij met mijn copromotor heeft gesproken (die volgens hem mijn promotor is, wat een leuke manier om de verantwoordelijkheid op iemand anders af te schuiven, vind je niet?) en dat als ik denk dat ik mijn thesis tegen 31 juli kan afkrijgen, ik dat ook moet doen. Hij kan daarover niet in mijn plaats beslissen.

Heeft mijn promotor twee persoonlijkheden? Of verandert hij zo snel van gedachten? Kon hij dan niet wachten om de eerste mail te sturen? Dan had ik geen huilbui en bijna-paniekaanval gekregen! Jaja, je hoeft duidelijk niet aan een boom te hangen om een eikel te zijn. Bewijs geleverd!

Ik heb maandag een afspraak met mijn copromotor (die dus ook mijn promotor is) en daarna met mijn begeleidster van Studieadvies, ik ga daar vragen wat ik kan doen tegen mijn promotor (want officieel is hij dat wèl!), en wat ik kan doen als hij mij eventueel zou buizen (als ik dat tenminste onterecht vind na het lezen van zijn commentaar).

Maar kans op een buis of niet, ik geef toch af! Voor mijn eigen gezondheid en mentale toestand, want zo kan het echt niet langer.