09-03-07

Ordenen

Dat heb ik vooral gedaan de voorbije dagen: ordenen. Ordenen van mijn gedachten en mijn bureau.

De twee uur per dag werken lukken redelijk goed, soms werk ik drie uur, maar ik heb het gevoel dat ik zo weinig doe. Ik heb nog niets geschreven, want ik weet niet hoe ik eraan moet beginnen. Ik heb dan maar alle aspecten die in mijn tweede deel moeten staan opgeschreven, maar ik weet niet hoe ik die allemaal ga opschrijven: ga ik die scheiden en één per één behandelen (niet aangeraden) of ga ik ze door elkaar aan bod laten komen (beter)? Het laatste dus, dat was gemakkelijk, maar wat nu? Hoe ga ik dat aanpakken? Hoe ga ik alles ordenen en het een mooi geheel laten worden?

De meeste mensen zouden gewoon beginnen schrijven en dan wel zien hoe ze het gaan doen, maar ik kan dat niet. Ik moet eerst een structuur hebben en dan kan ik beginnen schrijven. Ik weet niet hoe dat komt, maar ik moet kunnen weten waar ik naartoe ga en hoe ik het ga doen eer ik aan iets kan beginnen. Bij mijn eerste deel was dat ook zo: vooraleer ik een hoofstuk schreef, stelde ik eerst alle titels op. Natuurlijk zijn er veranderd en heb ik er titels bijgevoegd, maar ik moet een referentiepunt hebben. En nu heb ik dat nog niet en zit ik vast.

Ik heb nog een probleem: ik weet niet hoe ik kritieken vind op mijn bronnen. Ik heb een abonnement genomen op de bibliografie van de Oudheid (L'année Philologique op het internet) om die daarop toe zoeken, maar ik heb de indruk dat de boeken overzichtelijker zijn op dat vlak. Dus moet ik toch naar de bibliotheek om die boeken na te kijken, waarmee ik tijd verlies. Volgende week moet ik er sowieso zijn om te werken, dus zal ik dan de boeken inkijken.

Vandaag ga ik proberen om een beetje te schrijven, mijn twee dagen denkwerk hebben mij een vaag idee opgeleverd hoe ik het ga aanpakken, dus dat wordt vandaag getest. Ik hoop dat het werkt ...

13:26 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (5) | Tags: schrijvertje |  Facebook |

06-03-07

Veel te vertellen

Ik heb inderdaad veel te vertellen, dat komt ervan als je het aanvullen van je blog uitstelt ...

Eerst en vooral: de afspraak met de copromotor. Mijn vertalingen zijn goedgekeurd, maar volgens mij heeft hij ze niet echt nagekeken. Ik denk dat hij ze gewoon heeft doorgelezen, en ik had verwacht dat hij ze zou vergelijken met de originele Griekse/Latijnse tekst, maar ja. Ze zijn goedgekeurd en dus kan hij mij - normaalgezien - niets meer maken (op dat vlak toch). Opluchting alom, dus.

Vrijdag was een redelijk belangrijke dag voor mij: ik heb een inzicht gehad (zo'n lichtje dat boven je hoofd gaat branden) en ik heb mijn nieuwe begeleider op Studieadvies ontmoet.

Eerst het inzicht, dat is het belangrijkste voor mij. Vorige week was er een aflevering van Oprah waarin dikke mensen die een maagverkleining hadden ondergaan kwamen spreken over de problemen die ze daarna ondervonden. Wat hadden ze voor? Wel, ze hadden de reden waarom ze dik waren niet aangepakt (dit wil zeggen: ze hadden hun eetverslaving niet aangepakt, ze konden zich gewoon niet meer volproppen), waardoor ze een andere verslaving ontwikkelden, meestal aan alcohol. Een transfer-verslaving, dus. Ze dachten dat al hun problemen opgelost zouden zijn wanneer ze slank zouden zijn, maar dat was dus niet waar. En een paar dagen later ging bij mij het licht aan: ik doe dat ook! Ik denk (dacht) ook dat wanneer mijn thesis af is, alles opeens veel beter gaat zijn: ik ga mij niet meer minderwaardig voelen, ik ga opeens veel zelfvertrouwen hebben, ik ga geen paniek meer voelen, ik ga niet meer angstig zijn, ik ga beter kunnen slapen, ... Maar dat is helemaal niet waar! Want wanneer mijn thesis af is, zal ik wel andere zaken vinden waardoor ik mij minderwaardig zal voelen en dan ga ik mij zorgen beginnen maken over het vinden van werk en ga ik daar weer over panikeren en angstig zijn, ... En toen ik dit besefte, viel er een blok van mijn schouders, zeker toen ik tegen mijzelf zei: "Je thesis zorgt ervoor dat je een diploma hebt, niets anders, niets meer en niets minder."

Nu over de nieuwe begeleider: het klikt niet zo goed, maar misschien is dat niet slecht. Het is een man, dus hij denkt al heel anders dan ik, en hij begrijpt mij ook niet zo goed. Maar misschien wordt het tijd dat iemand eens een ander licht op mijn probleem doet schijnen, wie weet. In ieder geval, in mei komt mijn oorspronkelijke begeleidster terug, dus het is maar voor twee maanden, en hij spreekt het liefst af om de twee weken, dus als het echt niet zou klikken, moet ik hem toch niet veel zien. En de opdracht die ik heb gekregen is heel goed te doen: twee uur per dag werken, een uur in de voormiddag en een uur in de namiddag. Wat dus goed lukt, ik heb voor mijzelf de lat een beetje hoger gelegd, een uur per dag meer als het gaat, dus we zullen wel zien hoe dat vlot. Ik hoop goed ...

15:42 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: studieadvies, inzichten, procrastinatie |  Facebook |

27-02-07

Herstel

Straks naar mijn copromotor, ben een beetje zenuwachtig, maar tegelijk wel blij dat ik eindelijk zal weten hoe goed (of hoe slecht) mijn vertalingen gaan zijn.  En dan ga ik tenminste gerust kunnen zijn dat ik door mijn vertalingen al geen punten ga verliezen, zoals een medestudente vorig jaar heeft meegemaakt. 

Ik had van mijn vorige begeleidster van Studieadvies een laatste opdracht gekregen: ik moet - tot en met vrijdag - elke dag minstens 15 minuten aan mijn thesis werken.  Waarom maar 15 minuten?  Wel, ik heb werk aangenomen voor de Vakgroep Geschiedenis en dat moest eind februari af zijn, en door ziek te zijn ben ik twee weken kwijt.  Dus was ik van plan om gisteren, vandaag en morgen enkel daaraan te werken.  Ik heb gisteren alvast een goede start gemaakt, want ik heb 50 minuten gewerkt aan mijn thesis; daarmee heb ik mijn kwartier van zaterdag ingehaald (niet gedaan die dag, ben gaan winkelen) en mijn kwartier voor vandaag ook al gedaan.  Maar aangezien een afspraak met je copromotor, werken aan je blog en je vertalingen afdrukken ook werken voor je thesis is, zal ik vandaag meer dan 1,5 uur aan mijn thesis hebben gewerkt.  Ik ben wel trots nu

Ik heb gisteren een mail gekregen dat ik mijn werk voor de Vakgroep Geschiedenis voorlopig moet staken en binnen twee weken krijg ik nieuwe instructies.  Dus kan ik mij de volgende dagen volledig concentreren op mijn thesis.  Mijn oude begeleidster heeft daarenboven gezegd dat als ik (gemiddeld) elke dag drie uur aan mijn thesis werk, ik er zeker zal komen.  Dus dat gaan we proberen, vanaf morgen. 

11:26 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: studieadvies, uurrooster |  Facebook |

24-02-07

Weer eens doorverwezen ...

Mijn nieuwe begeleidster van Studieadvies werkt vanaf maandag niet meer op Studieadvies. Met andere woorden: ik krijg weer een nieuwe begeleidster. Ik vind dat niet heel erg, maar het is toch wel een beetje lastig, weer mijn verhaal doen, weer een nieuwe aanpak (waarschijnlijk), weer afwachten of het wel gaat klikken.

Ik vind het ook spijtig omdat het juist zo goed klikte met mijn nieuwe - nu dus eigenlijk oude - begeleidster, het was precies alsof ik al jaren door haar begeleid werd. Ik weet bijna zeker dat als we bijvoorbeeld collega's waren geweest of zo we vriendinnen geworden waren. Nu niet natuurlijk, maar dat neemt niet weg dat ik me echt op mijn gemak voelde bij haar en ik het gevoel had dat ik haar alles kon vertellen.

Om eerlijk te zijn, moet ik bekennen dat ik een beetje bang ben; wie weet klikt het niet en val ik zonder begeleiding, en ik weet dat ik dat niet aankan. Maar ik weet ook wel dat het niet moet klikken - met mijn psychologe klikte het ook niet fantastisch - en we moeten elkaar niet leuk vinden, maar voor mij is dat wel belangrijk. Want als ik mij goed voel bij iemand (zoals bij mijn twee vorige begleidsters), zal ik mij meer openstellen en eerlijker en diepgaander over mijn gevoelens en angsten praten. Ik zal mij wel weer zorgen maken om niets, en in ieder geval weet ik het vrijdag.

Dinsdag heb ik een afspraak met mijn copromotor, hij heeft mijn vertalingen nagekeken. Dus daarvoor is het ook al angstig afwachten: zijn ze wel goed genoeg? Ik weet dat er genoeg aan veranderd zal moeten worden, da's logisch: ik studeer geen Latijn-Grieks, maar ik ben bang dat ik alles opnieuw ga moeten doen.

Het goede nieuws is wel dat deze angsten mij niet doen panikeren, omdat ik weet dat dit normale angsten zijn waarmee elke student geconfronteerd wordt. Geen paniek dus, maar wel een klein hartje.

19:38 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: angst, studieadvies |  Facebook |

22-02-07

Een oude bekende

De griep zit nog altijd in mijn systeem, ook al ben ik nu al vijf dagen koortsvrij: ik ben duizelig als ik te lang rechtsta, ik ben de hele dag moe, ik heb geen eetlust meer en ik ben regelmatig misselijk. Vandaag heb ik ook nog eens hoofdpijn, zo'n pre-migrainehoofdpijn.

Niet echt de ideale omstandigheden om te werken aan een thesis, en alsof dat niet genoeg is, dook vanaf dinsdagavond het paniekmonster weer op. Gisteren heb ik een vriendin moeten bellen om met mij af te spreken eer het overging, na meer dan een uur praten was het paniekgevoel weg. Maar vanmorgen zei mijn vriend voordat hij vertrok naar zijn werk: "Gij ook goed werken, he." (ochtendritueel: kus en dan zeg ik: "Goed werken, he, vandaag.") Resultaat: paniek!

En ik weet dat de Datum nog ver weg is en voor mij moet het zelfs niet voor eerste zit; en ik weet dat mijn thesis dit academiejaar zeker en vast zal afgeraken (zeker nu mijn vertalingen af zijn); en ik weet dat ik niet slecht bezig ben; en ik weet dat ik het gewoon dag per dag moet nemen; maar ik krijg die paniek niet weg de laatste dagen. Ik ben gewoon te moe.

Damn you, griep!

12:25 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (1) | Tags: migraine, angst |  Facebook |

09-02-07

Herinneringen

Ik woon (sinds ik samenwoon met mijn verloofde - ik vind het fantastisch om hem zo te noemen :-)) heel dicht bij mijn vroegere middelbare school (eerste en tweede middelbaar) en elke keer als ik die kinderen (want dat zijn ze nog) naar buiten zie komen na een schooldag denk ik: "Ik wou dat ik weer op de middelbare school zat, toen was het leven nog zo eenvoudig ..."

En zo ook weer enkele minuten geleden. Alleen, voor de eerste keer besefte ik hoe verkeerd deze redenering wel is: ik was helemaal niet gelukkig toen. Integendeel: mijn middelbare schooltijd was net niet rotslecht. Gepest geweest, 'vrienden' die mij dagelijks kleineerden (niet altijd dezelfde, maar elke dag was er wel iemand die een 'grapje' maakte ten koste van mij), verliefd op jongens die ik niet kon krijgen (om uiteenlopende redenen). Het enige wat wel goed ging was het leren zelf en het naar school gaan (ik was één van de weinigen die effectief wel graag naar school ging; voor de lessen, niet voor de speeltijden), ik had hoge punten (niet zo hoog als mijn ouders altijd wouden (lees: 90%), maar wel hoog), weinig moeite met vakken (buiten fysica -bah!- en LO -nog eens bah!) en bijna alles interesseerde me (nieuwsgierig en leergierig zijn heeft zo zijn voordelen).

Balans van nu: ik heb nog nooit zoveel vrienden gehad, en ze aanvaarden mij zoals ik ben, maken geen grapjes ten koste van mij en staan voor mij klaar als ik ze nodig heb. Ik heb een fantastische vriend, ga volgend jaar met hem trouwen, woon met hem samen (en hij wil nog altijd met mij trouwen!!!) en wil met hem een huisje-tuintje-kindje (en hij met mij, gelukkig). Het enige wat niet goed gaat is school, en dan enkel mijn thesis, dus eigenlijk gaat school maar voor minder dan de helft slecht. En dan nog: mijn vertalingen zijn af, dus ik heb eindelijk het gevoel dat ik weer vooruit aan het gaan ben (ook al heb ik dinsdag, woensdag, donderdag en vandaag niets meer gedaan - maar vandaag is nog niet voorbij), dus zo slecht gaat die thesis nu ook weer niet momenteel.

Dus wat ik zit eigenlijk te klagen? 'Oh nee, mijn thesis is nog niet af.' Wel: so what? Ik ben gelukkig.

15:49 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (4) | Tags: inzichten, liefde, vriendschap |  Facebook |

06-02-07

I did it!

Mijn vertalingen zijn af! Gewoon volledig af!! Uitdaging gelukt, ik gelukkig en een handtas rijker (mijn beloning van mijzelf)!

En toch, tijdens al die gelukzaligheid was er nog steeds die twijfel, dat duiveltje dat zei: "Oh nee, nu moet je echt beginnen schrijven ..." Maar ik heb hem het zwijgen opgelegd en ik heb genoten van het gevoel, ik heb zelfs een vreugdedansje gedaan. Spijtig dat er niemand thuis was waarmee ik het kon delen, maar je kan niet alles hebben in 't leven.

Ik ga nu gewoon mijn uiterste best doen om positief te blijven, om mij niet te laten beïnvloeden door paniek (want die is er weer, elke keer als ik nog maar durf te denken dat 'ik mijn thesis misschien toch voor de eerste zittijd ga afkrijgen'), gewoon stukje per stukje afwerken, niet denken aan het grote geheel en zeker niet aan de Datum.

Carpe Thesis-Diem, vanaf nu.

16:08 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: overwinning, angst |  Facebook |