18-12-07

Ezel

Eén ding weet ik zeker: ik ben geen ezel. Want een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, en hoeveel keer ben ik nu al niet tegen de ouderssteen gestoten? Zucht.
Ik had echt gedacht dat ik geen enkele traan meer ging laten over mijn thesis. Tot vandaag. Nu weet ik wel beter. Nu is ze eindelijk af en nu bezorgt ze mij nog ellende.  Great, just great. 

Waar dit over gaat? Mijn ouders willen niet naar mijn proclamatie komen. Alle vorige proclamaties zat ik daar alleen in die Aula, terwijl de ouders van mijn vriendinnen wel meekwamen. Ik ben helemaal alleen naar de infodag geweest, met de trein, in het weekend, waardoor ik 40 minuten in het Noordstation zat te koekeloeren (ik heb gewoon een boek gelezen) en maar om de 2 uur een trein had naar het boerengat waar ik woon.  Elk optreden voor de dwarsfluit was ik de enige leerlinge wiens ouders niet in het publiek zaten.  En nu komen ze niet naar mijn proclamatie.  De belangrijkste proclamatie van mijn leven, een dag waarvan ik dacht dat ze nooit zou komen en een feit waar ik zo hard voor gewerkt heb en zo voor afgezien heb. Ze komen niet.  Mijn vader heeft geen zin.  

En ik zit hier te huilen als een klein kind.  Bedankt lieve ouders.  Echt, uit de grond van mijn hart.  

22:17 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (7) | Tags: familie |  Facebook |

01-10-07

Grey's Anatomy

Ik heb het eerste seizoen van deze serie onlangs nog eens gezien, en deze voice-over van Ellen Pompeo heeft mij toen heel diep geraakt.  De laatste regel is nu zelfs mijn nieuw levensmotto geworden, aangezien het door die houding is dat mijn thesis is afgeraakt en ik geslaagd ben. 
Ik hoop dat jullie er ook iets aan zullen hebben ...

A couple of hundred years ago, Benjamin Franklin shared with the world the secret of his success. “Never leave that till tomorrow,” he said, “which you can do today.” This is the man who discovered electricity. You think more people would listen to what he had to say. I don't know why we put things off, but if I had to guess, I'd have to say it has a lot to do with fear. Fear of failure, fear of rejection, sometimes the fear is just of making a decision, because what if you're wrong? What if you're making a mistake you can't undo? ‘The early bird catches the worm. A stitch in time saves nine. He who hesitates is lost.’ We can't pretend we hadn't been told. We've all heard the proverbs, heard the philosophers, heard our grandparents warning us about wasted time, heard the damn poets urging us to seize the day. Still sometimes we have to see for ourselves. We have to make our own mistakes. We have to learn our own lessons. We have to sweep today's possibility under tomorrow's rug until we can't anymore. Until we finally understand for ourselves what Benjamin Franklin really meant. That knowing is better than wondering, that waking is better than sleeping, and even the biggest failure, even the worst, beats the hell out of never trying.

21:07 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (2) | Tags: procrastinatie, lijfspreuken |  Facebook |

30-08-07

Het verdict

... is gevallen!

(Tromgeroffel in de verte, afwachtende gezichten, de spanning is te snijden)

Ik ben geslaagd!  Ik heb een 10!  Ik ben afgestudeerd!  Ik ben een Master in de Geschiedenis!

Yes!  I did it!  (Het leven kan toch mooi zijn, soms!) 

21:32 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (12) | Tags: overwinning |  Facebook |

28-08-07

Frustratie alom

Administraties, een ramp, overal! En spijtig genoeg geen vreemd iets op de universiteit waar ik studeer. Ik heb mijn uitslag niet gekregen vandaag, wegens 'technische problemen' is het uitgesteld naar donderdag. 
Ik ben dus voor niets naar de campus gegaan en een treinticket heen en terug betaald.  Een mailtje had toch gekund?  Da's toch niet zo moeilijk?  Maar nee, laat de studenten maar een reisje maken, dan hebben ze ook iets te doen.  Laat ze maar een hele dag zenuwachtig zijn en nauwelijks slapen voor niets, een beetje extra stress kan geen kwaad.  Integendeel.  Waarom zouden we ons bekommeren om het welzijn van onze studenten?  Ze hebben toch al betaald ...

Kortom: ik ben supergefrustreerd en ga morgen een hele dag naar films kijken om overmorgen even te kunnen vergeten.  Ik heb al genoeg stress gehad de laatste jaren! 

22:47 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (1) | Tags: administratie |  Facebook |

21-08-07

Lang verwacht en nu eindelijk gepost:

... mijn lijdensweg tot het afwerken der thesis. 

De laatste week van juli was ik normaal gezien alleen thuis aangezien mijn vriend op scoutskamp was.  Maar na die desastreuze maandag met bijhorende paniekaanvallen heb ik een vriend van mij, die in dezelfde gemeente woont als ik, gevraagd om mij in de namiddag gezelschap te komen houden.  Het maakte voor hem niets uit of hij zich nu thuis of bij mij verveelde, en zo had ik gezelschap.  Van zaterdag tot maandag (wanneer mijn vriend terugkwam van kamp) is een vriendin dan blijven logeren, aflossing van de wacht, dus. 
Het is mede dankzij hen dat ik die laatste week van juli ben doorgekomen zonder gek te worden, waar ik hen echt heel erg dankbaar voor ben! 

Maandag (30 juli) kwam mijn vriend dan naar huis, en het is eigenlijk pas vanaf maandag (en een paar uur op zondagavond) dat ik echt goed kon werken.  Dat is echt zo typisch: pas kunnen doorwerken als het heel, heel, heel erg dringend is, ook al weet je dat dat het slechtste is wat je kan doen.  Ach ja. 
Ik heb dan ook een hele nacht moeten doorwerken om alles af te krijgen, en dan nog heb ik maar op het allerlaatste nippertje kunnen afgeven (het Decanaat ging dicht om 16.00u en om 15.59u kwam ik aangestormd).  Mijn historische kritiek trekt op niets, net als mijn besluit, ik heb niets geschreven over zelfmoord en van diepgaande analyses is geen sprake.  Ik heb zelfs niets kunnen nalezen, laat staan verbeteren.  

Hoe langer het duurt, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat ik gebuisd ga zijn, maar ik ben er eigenlijk niet heel erg mee bezig.  Ik geniet van mijn vakantie, ik kijk naar films, lees boeken, doe zalig niets, verveel mij, slaap uit, plan mijn trouw, ...  Enkel 's avonds, in bed, komt de angst voor de buis naar boven, maar ik kan ze nog altijd gemakkelijk wegduwen. 
Volgende week dinsdag (28 augustus) weet ik hoeveel ik heb (tenzij mijn promotor mij eerder een mail stuurt, natuurlijk).  Ik kan wel met zekerheid zeggen dat ik maandagavond weinig zal slapen, maar tot dan hoop ik nog redelijk rustig te zijn.  

Ik heb gedaan wat ik kon, ik heb afgegeven.  Het is nu aan hen, ik kan er niets meer aan veranderen.  Ik wil afstuderen, ik wil een tien, ik wil niet meer aan mijn thesis werken, ik wil dat hoofdstuk kunnen afsluiten; uit de grond van mijn hart.  Maar als het niet zo is, dan is dat maar zo. 
We zullen wel zien.  

12:31 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (3) | Tags: overwinning, angst |  Facebook |

01-08-07

Tadaa!

Thesis DoneI did it! Mijn thesis is af, allez, mijn eerste versie dan toch. Laat ons hopen dat ze goed genoeg is! Meer details volgen in de loop van de week!

19:33 Gepost door Lena in Thesis | Permalink | Commentaren (3) | Tags: overwinning |  Facebook |

27-07-07

Eerste versie

Het was maandag zover: paniek.  Eigenlijk was het zondag al begonnen, toen mijn vriend één avond thuis was van kamp (de jongere takken vertrokken later dan de oudere, dus hij heeft leiding naar huis gebracht om met de nieuwe leden op de bus te zitten).  Ik denk dat alle schuldgevoelens die ik had terugkwamen toen ik hem zag, zeker aangezien ik niet echt een productieve week achter de rug had.
Ik ben dus beginnen huilen, hij heeft mij getroost, maar het mocht niet baten: 's nachts wakker geworden (paniek), en hij heeft mij weer mogen troosten.  's Morgens was het dan nog altijd niet over, dus naar Studieadvies gegaan.  Daar heb ik ontdekt waarom het niet ging: het moest, het was mijn laatste kans, als mijn thesis nu niet af is, geraakt ze nooit af, ...  Niet echt helpende gedachten, dus.  

Vanaf maandag denk ik dus zo: "Dit is de eerste versie van mijn thesis, en eigenlijk is die al af.  Ik moet dus enkel van versie 1 versie 1bis maken, met een inleiding, een conclusie en een minimum aan historische kritiek.  Versie 2 is voor december, maar ik wil versie 1 afgeven op 31 juli, voor mijzelf, mijn familie en mijn vriend."  En dan kan ik zeggen dat mijn promotor mij gebuisd heeft ...  En (zoals een vriendin van mij zei) als ik nu iets afgeef, gaat de decaan meer geneigd zijn om mij toe te laten tot de decemberzittijd, omdat er dan een bewijs is dat ik al veel heb gedaan. 
Het gaat niet veel beter (werkgewijs), maar ik heb toch al geen paniek meer.  Ik ga nu nog wat doorwerken, zodat ik nog wat inhaal, en morgen ga ik veel meer moeite beginnen doen, want dan wordt het spannender (en dan hoop ik dat het ook beter gaat met mijn concentratie).  De voorbije dagen heb ik altijd iemand bij mij gehad, zodat ik niet alleen thuis ben overdag.  Zonder die persoon was ik al lang ingestort, dus P.: Bedankt!  En ook iedereen die mij via deze blog aanmoedigt bedankt, het doet echt heel veel deugd.  

En wat versie 1 betreft: we hopen op een 10, maar vrezen voor een buis ... en toch gaan we door en geven we af! (You'll never know ...)